strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

„Has. Nieosiągalne”, Galeria Awangarda BWA, Wrocław, 23.07-29.08.2010

Wizualna poezja Hasa
Filip Lipiński

W kinematografii polskiej prawdopodobnie nie ma reżysera bardziej fascynującego dla historyków sztuki i badaczy kultury wizualnej niż Wojciech JerzyHas. Dokładnie przemyślana i misternie zaaranżowana warstwa wizualna jego filmów angażuje spojrzenie swą niewątpliwą unikalnością, a jednocześnie ekscytująco zagęszcza filmowy tekst, kierując uwagę widzów ku rozmaitym dziełom sztuki, estetykom i nurtom artystycznym. Ponadto, w przeciwieństwie do kina stricte narracyjnego, dowartościowanie obrazu w filmach Hasa zmusza do patrzenia i owo patrzenie uświadamia. Powyższe właściwości oraz szczególna umiejętność współdziałania z adaptowanym tekstem, czyli wizualizowania swoich generowanych przez stanowiące osnowę filmów utwory literackie wyobrażeń, sprawiły, że twórczość Hasa, a zwłaszcza najbardziej znany „Rękopis znaleziony w Saragossie” (1964) zyskały światową sławę.

„Rękopis znaleziony w Saragossie”, 1964, reżyseria: Wojciech Jerzy Has, materiały prasowe 10. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym