strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

„Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany”, ms2, Łódź, 11.03-30.05.2010

Niedokończone modernizacje
Emilia Kiecko
Obiekty, jakie kurator ekspozycji „Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany” w ms2 w Łodzi, Andrzej Szczerski, wytypował na nią, w lapidarny sposób opowiadają o związkach sztuk plastycznych, wzornictwa i architektury z szeroko pojętymi procesami unowocześniania, przebiegającymi w pewnym określonym miejscu i czasie: międzywojennej Europie Środkowo-Wschodniej. Kolejne przestrzenie wystawy prezentują kazusy poszczególnych krajów tego regionu, które po 1918 roku po raz pierwszy lub ponownie uzyskały własną państwowość: Jugosławii („Barbarogeniusz i bałkanizacja Europy”), Czechosłowacji („Zlin – miasto dobrych butów”), Polski („Gdynia – nasza brama na świat”), Węgier („133 rewolucyjne dni na Węgrzech”), Estonii, Litwy i Łotwy („Nowe kraje nad Morzem Bałtyckim”). Te przypadki stanowić mogą zarazem egzemplifikacje głównych toposów nowoczesności: o „Nowym człowieku” mówią części poświęcone Zlinowi (Czechosłowacja) i Jugosławii, o „Nowym mieście” – dotyczące Gdyni i ponownie Zlinu, o „Nowej architekturze” – skupione na krajach nadbałtyckich, a o „Nowym sposobie życia” – część poświęcona Węgrom i podsumowująca „Modernizacja życia codziennego”. Tragiczne losy awangardy opisują 133 dni Węgierskiej Republiki Rad i Bałkany.

Josip Seissel (Jo Klek), „Reklamy”, 1923, rysunek i akwarela, Muzeum Narodowe w Belgradzie, materiały prasowe ms2

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym