strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K L N O P S T U W Z KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” Wojciech Delikta przyblia twrczo projektantki Rei Kawakubo, ktra zainicjowaa zjawisko... antymody. Fotografiom Irwinga Penna, pokazywanym w nowojorskim Metropolitan Museum, przyglda si Aleksandra Kargul. Weronika Kobyliska-Bunsch z kolei rekomenduje twrczo fotograficzn Joanny Chudy. Karolina Staszak komentuje konkurs „Nowy Obraz / Nowe Spojrzenie” Nagroda Artystyczna UAP, a Andrzej Biernacki przewietla spraw nowej lokalizacji warszawskiego MSN w kontekcie finansw tej instytucji.
W najnowszym „Arteonie”
take: wystaw „Superorganizm. Awangarda i dowiadczenie przyrody” w ms2 w odzi recenzuje Justyna arczyska, prezentacj Emila Nolde w gdaskim Muzeum Narodowym komentuje Agnieszka Salamon-Radecka, a o wiedeskiej wystawie Lawrence’a Alma-Tademy pisze Grayna Krzechowicz.W „Czytaniu sztuki” z kolei Aleksandra Kargul odczytuje obraz „Matka Whistlera” Jamesa McNeilla Whistlera.
W majowym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Rei Kawakubo, „Body meets dress – Dress meets body”, spring/summer 1997, mat. pras. The Metropolitan Museum of Art

„Political/Minimal”, ms2, Muzeum Sztuki w odzi, 18.06–23.08.2009

Czy minimalizm jest polityczny?
Piotr Bernatowicz
Wystawa „Political/Minimal”, prezentowana w dzkim ms2 (wczeniej pokazywana w berliskim Kunst-Werke), ma zadatki, by wypeni wszelkie kryteria idealnej prezentacji wspczesnej sztuki. Mamy tu zatem szereg gonych nazwisk midzynarodowego wiata sztuki: Damien Hirst, Santiago Sierra, Mona Hatoum, Derek Jerman, Teresa Margolles, Gregor Schneider, by wymieni tylko kilka. Mamy te przejrzyst myl kuratorsk (Klaus Biesenbach) – zgromadzenie prac, ktrych minimalna forma nie jest jedynie wyrazem estetycznym dogmatw, ale zawiera szereg odniesie historycznych i politycznych. Prezentacja jest doskonale zaaranowana w przestrzeni wystaw czasowych dzkiego muzeum, ktra zdaje si by jakby specjalnie zaprojektowana do tego typu prac. Mona jednak t relacj odwrci i zapyta, czy przyrodzon cech tego rodzaju minimalistycznych prac nie jest dobre dopasowane do kadej wspczesnej przestrzeni ekspozycyjnej? Takiej, ktra cechuje si czystoci, neutraln biel cian i podg, neutralizowaniem sufitu, rozproszonym jednostajnie wiatem – taka przestrze jest jakby odpowiednikiem doskonale euklidesowej przestrzeni renesansowych obrazw, opartej na sieci koncentrycznych linii, w ktrej przedmioty ukazuj sw doskona, niezakcon niezbornoci widzenia geometri. Trudno si oprze wraeniu, e minimalizm tej przestrzeni czy si wrcz organicznie z minimalizmem prac. No, wanie, ta ostatnia obserwacja skania mnie jednak do szukania dziury i pknicia w spjnym charakterze caej tej wzorcowej ekspozycji.

Hans Haacke, „Condensation cube (Szecian kondensacji)”, 1963-1965, w gbi: Damien Hirst, „Har Megiddo (Destrukcja)”, 2008, fot. M. Stpie, materiay prasowe MS w odzi

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym