strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K O P S T U W Z
   »

W czerwcowym „Arteonie” wystaw „Teraz komiks!” w Muzeum Narodowym w Krakowie omawia Natalia Mrozkowiak. W rubryce „Dossier” Andrzej Szarek przypomina twrczo Jana Kucza. Wojciech Delikta z kolei pisze o dizajnerskich obiektach Donalda Judda, pokazywanych na wystawie w San Francisco. Natomiast wystaw zatytuowan „Tu strzyka, tam upie, ale ry. A sumienie ksa. Tadeusz Brzozowski – inspiracje, konteksty, lady”, przygotowan z okazji stulecia urodzin Tadeusza Brzozowskiego w Pawilonie Czterech Kopu we Wrocawiu, opisuje Agnieszka Salamon-Radecka.
W najnowszym „Arteonie
take Joanna Winnicka-Gburek recenzuje wystaw „Ojczyzna w sztuce” w krakowskim MOCAK-u, Marcel Skierski komentuje wystaw „Warsztaty z rewolucji” w poznaskiej Galerii Miejskiej Arsena, a cykl powicony duchowoci w sztuce inauguruje tekstem „Rado Heroda” Tomasz Bika OP. Z kolei Dorota aglewska w rubryce „Rynek sztuki” pisze o tym, co rynkowi da internet. Agnieszka Salamon-Radecka natomiast kontynuuje seri „Poznaska awangarda”, przybliajc posta Wadysawa Skotarka. W czerwcowym „Arteonie” ponadto, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, tym razem skomentowany przez redaktor naczeln, inne recenzje, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Tadeusz Baranowski, „Skd si bierze woda sodowa”, plansza 41/41 (fragment), blaudruk, akwarela na papierze, diapozytyw, 1982, mat. pras. Muzeum Narodowego w Krakowie

„Political/Minimal”, ms2, Muzeum Sztuki w odzi, 18.06–23.08.2009

Czy minimalizm jest polityczny?
Piotr Bernatowicz
Wystawa „Political/Minimal”, prezentowana w dzkim ms2 (wczeniej pokazywana w berliskim Kunst-Werke), ma zadatki, by wypeni wszelkie kryteria idealnej prezentacji wspczesnej sztuki. Mamy tu zatem szereg gonych nazwisk midzynarodowego wiata sztuki: Damien Hirst, Santiago Sierra, Mona Hatoum, Derek Jerman, Teresa Margolles, Gregor Schneider, by wymieni tylko kilka. Mamy te przejrzyst myl kuratorsk (Klaus Biesenbach) – zgromadzenie prac, ktrych minimalna forma nie jest jedynie wyrazem estetycznym dogmatw, ale zawiera szereg odniesie historycznych i politycznych. Prezentacja jest doskonale zaaranowana w przestrzeni wystaw czasowych dzkiego muzeum, ktra zdaje si by jakby specjalnie zaprojektowana do tego typu prac. Mona jednak t relacj odwrci i zapyta, czy przyrodzon cech tego rodzaju minimalistycznych prac nie jest dobre dopasowane do kadej wspczesnej przestrzeni ekspozycyjnej? Takiej, ktra cechuje si czystoci, neutraln biel cian i podg, neutralizowaniem sufitu, rozproszonym jednostajnie wiatem – taka przestrze jest jakby odpowiednikiem doskonale euklidesowej przestrzeni renesansowych obrazw, opartej na sieci koncentrycznych linii, w ktrej przedmioty ukazuj sw doskona, niezakcon niezbornoci widzenia geometri. Trudno si oprze wraeniu, e minimalizm tej przestrzeni czy si wrcz organicznie z minimalizmem prac. No, wanie, ta ostatnia obserwacja skania mnie jednak do szukania dziury i pknicia w spjnym charakterze caej tej wzorcowej ekspozycji.

Hans Haacke, „Condensation cube (Szecian kondensacji)”, 1963-1965, w gbi: Damien Hirst, „Har Megiddo (Destrukcja)”, 2008, fot. M. Stpie, materiay prasowe MS w odzi

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym