strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B G k O P R S T U W Z KONKURSY
   »

We wrzeniowym numerze „Arteonu” wystaw „Szczeliny wolnoci – sztuka polska w latach 1945-1948/1949”, ktra odbywa si w poznaskim Muzeum Narodowym recenzuje Micha Haake, „Najlepsze Dyplomy ASP 2017” komentuje Karolina Staszak, o pokazie „Dioramas”, odbywajcym si w paryskim Palais de Tokio pisze Aleksandra Kargul, a Sawomir Marzec wspomina Zbigniewa Gostomskiego przez pryzmat jego ostatniej wystawy w Galerii Foksal. Tomasz Ratajczak komentuje rzdowy pomys odbudowy zamkw kazimierzowskich, Dorota aglewska omawia kapitay na rynku sztuki, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Magdaleny Daniec. W rubryce „Czytanie sztuki” Wojciech Delikta przyglda si obrazowi „A Closer Grand Canyon” Davida Hockneya, natomiast w rubryce „Zaprojektowane” Aleksandra Sikorska przyblia sylwetk projektanta Rajmunda T. Haasa. W najnowszym „Arteonie” ponadto komentarz niepokorny Andrzeja Biernackiego i inne stae rubryki.

Okadka: Artur Nacht-Samborski, „Kwiaty i licie w garnku”, 1963, olej na ptnie, 100 x 73 cm, Muzeum Narodowe w Poznaniu, fot. dziki uprzejmoci MNP

„Political/Minimal”, ms2, Muzeum Sztuki w odzi, 18.06–23.08.2009

Czy minimalizm jest polityczny?
Piotr Bernatowicz
Wystawa „Political/Minimal”, prezentowana w dzkim ms2 (wczeniej pokazywana w berliskim Kunst-Werke), ma zadatki, by wypeni wszelkie kryteria idealnej prezentacji wspczesnej sztuki. Mamy tu zatem szereg gonych nazwisk midzynarodowego wiata sztuki: Damien Hirst, Santiago Sierra, Mona Hatoum, Derek Jerman, Teresa Margolles, Gregor Schneider, by wymieni tylko kilka. Mamy te przejrzyst myl kuratorsk (Klaus Biesenbach) – zgromadzenie prac, ktrych minimalna forma nie jest jedynie wyrazem estetycznym dogmatw, ale zawiera szereg odniesie historycznych i politycznych. Prezentacja jest doskonale zaaranowana w przestrzeni wystaw czasowych dzkiego muzeum, ktra zdaje si by jakby specjalnie zaprojektowana do tego typu prac. Mona jednak t relacj odwrci i zapyta, czy przyrodzon cech tego rodzaju minimalistycznych prac nie jest dobre dopasowane do kadej wspczesnej przestrzeni ekspozycyjnej? Takiej, ktra cechuje si czystoci, neutraln biel cian i podg, neutralizowaniem sufitu, rozproszonym jednostajnie wiatem – taka przestrze jest jakby odpowiednikiem doskonale euklidesowej przestrzeni renesansowych obrazw, opartej na sieci koncentrycznych linii, w ktrej przedmioty ukazuj sw doskona, niezakcon niezbornoci widzenia geometri. Trudno si oprze wraeniu, e minimalizm tej przestrzeni czy si wrcz organicznie z minimalizmem prac. No, wanie, ta ostatnia obserwacja skania mnie jednak do szukania dziury i pknicia w spjnym charakterze caej tej wzorcowej ekspozycji.

Hans Haacke, „Condensation cube (Szecian kondensacji)”, 1963-1965, w gbi: Damien Hirst, „Har Megiddo (Destrukcja)”, 2008, fot. M. Stpie, materiay prasowe MS w odzi

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym