strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

„Political/Minimal”, ms2, Muzeum Sztuki w odzi, 18.06–23.08.2009

Czy minimalizm jest polityczny?
Piotr Bernatowicz
Wystawa „Political/Minimal”, prezentowana w dzkim ms2 (wczeniej pokazywana w berliskim Kunst-Werke), ma zadatki, by wypeni wszelkie kryteria idealnej prezentacji wspczesnej sztuki. Mamy tu zatem szereg gonych nazwisk midzynarodowego wiata sztuki: Damien Hirst, Santiago Sierra, Mona Hatoum, Derek Jerman, Teresa Margolles, Gregor Schneider, by wymieni tylko kilka. Mamy te przejrzyst myl kuratorsk (Klaus Biesenbach) – zgromadzenie prac, ktrych minimalna forma nie jest jedynie wyrazem estetycznym dogmatw, ale zawiera szereg odniesie historycznych i politycznych. Prezentacja jest doskonale zaaranowana w przestrzeni wystaw czasowych dzkiego muzeum, ktra zdaje si by jakby specjalnie zaprojektowana do tego typu prac. Mona jednak t relacj odwrci i zapyta, czy przyrodzon cech tego rodzaju minimalistycznych prac nie jest dobre dopasowane do kadej wspczesnej przestrzeni ekspozycyjnej? Takiej, ktra cechuje si czystoci, neutraln biel cian i podg, neutralizowaniem sufitu, rozproszonym jednostajnie wiatem – taka przestrze jest jakby odpowiednikiem doskonale euklidesowej przestrzeni renesansowych obrazw, opartej na sieci koncentrycznych linii, w ktrej przedmioty ukazuj sw doskona, niezakcon niezbornoci widzenia geometri. Trudno si oprze wraeniu, e minimalizm tej przestrzeni czy si wrcz organicznie z minimalizmem prac. No, wanie, ta ostatnia obserwacja skania mnie jednak do szukania dziury i pknicia w spjnym charakterze caej tej wzorcowej ekspozycji.

Hans Haacke, „Condensation cube (Szecian kondensacji)”, 1963-1965, w gbi: Damien Hirst, „Har Megiddo (Destrukcja)”, 2008, fot. M. Stpie, materiay prasowe MS w odzi

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym