strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K O P S T U W Z
   »

W czerwcowym „Arteonie” wystaw „Teraz komiks!” w Muzeum Narodowym w Krakowie omawia Natalia Mrozkowiak. W rubryce „Dossier” Andrzej Szarek przypomina twrczo Jana Kucza. Wojciech Delikta z kolei pisze o dizajnerskich obiektach Donalda Judda, pokazywanych na wystawie w San Francisco. Natomiast wystaw zatytuowan „Tu strzyka, tam upie, ale ry. A sumienie ksa. Tadeusz Brzozowski – inspiracje, konteksty, lady”, przygotowan z okazji stulecia urodzin Tadeusza Brzozowskiego w Pawilonie Czterech Kopu we Wrocawiu, opisuje Agnieszka Salamon-Radecka.
W najnowszym „Arteonie
take Joanna Winnicka-Gburek recenzuje wystaw „Ojczyzna w sztuce” w krakowskim MOCAK-u, Marcel Skierski komentuje wystaw „Warsztaty z rewolucji” w poznaskiej Galerii Miejskiej Arsena, a cykl powicony duchowoci w sztuce inauguruje tekstem „Rado Heroda” Tomasz Bika OP. Z kolei Dorota aglewska w rubryce „Rynek sztuki” pisze o tym, co rynkowi da internet. Agnieszka Salamon-Radecka natomiast kontynuuje seri „Poznaska awangarda”, przybliajc posta Wadysawa Skotarka. W czerwcowym „Arteonie” ponadto, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, tym razem skomentowany przez redaktor naczeln, inne recenzje, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Tadeusz Baranowski, „Skd si bierze woda sodowa”, plansza 41/41 (fragment), blaudruk, akwarela na papierze, diapozytyw, 1982, mat. pras. Muzeum Narodowego w Krakowie

Bill Viola, \"The Messenger\", Nadbatyckie Centrum Kultury, kocil w. Jana, Gdask, 8.08-4.09.2008

Sabina Czajkowska
Posaniec
Sztuka Violi nie jest „religijna” w tradycyjnym tego sowa znaczeniu, bo nie dotyczy adnej konkretnej ideologii religijnej. Niewtpliwie natomiast, dotykajc bardzo podstawowych, czsto bolesnych kwestii naszej rzeczywistoci, jak narodziny i mier, utrata, cierpienie, jest wyrazem poszukiwania i moe by doznaniem bliskoci tego, co nieznane, co jest tajemnic, a czego pragnie nieustannie poszukujcy duchowy pierwiastek czowieka. Viola mwi, e interesuje go „bardzo zawony aspekt ludzkiego dowiadczenia, ktry dotyczy natury przepywu strumienia wiadomoci, samowiadomoci i wraliwoci na bodce oraz moliwoci doskonalenia i wyzwolenia jednostki” (Interview with Bill Viola [w:] „Hatsu Yume – First Dream”, kat. wyst. Mori Art Museum 2006, s. 183).
„The Messenger” jest dzieem enigmatycznym, oszczdnym. Wymaga skupienia i uwagi, bo w swojej prostocie jest jednak bardzo trudny w odbiorze. Przecie jzyk, jakim przemawia, jest jzykiem obrazu, to wypowied, ktr zdaje si najlepiej odbiera intuicyjnie, nie oczekujc jasnych sformuowa. Posaniec przynosi impuls, ktry kady musi zinterpretowa jako swoj wasn „wiadomo” do odebrania.

Bill Viola „The Messenger”, 1996, instalacja wideo, dwik, fot. Kira Perov, materiay prasowe Nadbatyckiego Centrum Kultury

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym