strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Olaf Brzeski, \"Czarne charaktery\", Galeria Szkła i Ceramiki BWA Wrocław Galerie Sztuki Współczesnej, 23.05-16.06.2008

Olaf Brzeski
Interesuje mnie lepienie
opracował Adam Andrzej Fuss

Zbierasz dzieła sztuki?
Zbieram różne rzeczy: reprodukcje, zdjęcia z gazet, meble ze śmietników, pod warunkiem że określę je sobie właśnie jako dzieła sztuki.
Przejmujesz się publicznością, tym, jak prace zostaną odebrane?
Oczywiście. Myślę o klarowności konceptu, o rytmie, tempie, pokazywaniu wystarczającej liczby tropów dla odczytania mojej interpretacji rzeczy. Ale jest to bardzo naturalne, mechanizmy percepcji są wspólne wszystkim ludziom – jeśli mi się zgadza, wiem, że widzom też wystarczy. Jeśli nie, zinterpretują to po swojemu, czasem naprawdę niezwykle.

Olaf Brzeski, „Pokojowe historie-Little Boy”, instalacja rzeźbiarska, 2006, fot. dzięki uprzejmości Olafa Brzeskiego i Galerii BWA Wrocław

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym