strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

„Barbara Falender”, Centrum Rzeźby Polskiejw Orońsku, 10.11.2007 – 31.01.2008

Małgorzata Szyk
Barbary Falender z(a)mysły kamienia
Na wystawie w Orońsku widz został skonfrontowany z pracami z okresu niemal 35-letniej działalności Barbary Falender. Jest to więc największa dotąd retrospektywna wystawa tej rzeźbiarki, która odkrywa nie dość szeroko znaną twórczość „na nowo”. W układzie chronologicznym pokazano prace od przełomu lat 1973/1974 aż do dzieł najnowszych, z 2007 roku, które tworzą swego rodzaju mapę – nie tylko problematyczno-stylistyczną, ale i geograficzną. Wspólną opowieść o rzeźbie według Barbary Falender snują bowiem razem z fizycznie obecnymi pracami podwieszone banery z reprodukcjami dzieł plenerowych, m.in. zagranicznych.

Barbara Falender, „Między jawą i snem”, 1977, fot. Jan Gaworski, materiały prasowe CRP w Orońsku

 

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym