strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Ilona Karwińska, „Warszawskie neony”, Pałac Kultury i Nauki, Warszawa, 10-25.11.2007

Magdalena Moskalewicz
Światła wielkiego miasta
Neon wraca do łask. Szerokie zainteresowanie tym często zapomnianym elementem przestrzeni miejskiej, lekceważonym ze względu na skojarzenia z minioną epoką historii Polski i traktowanym jako jej niechciany relikt, rozbudziło się wiosną zeszłego roku. Wtedy właśnie Paulina Ołowska, artystka młodego pokolenia, która zwraca się chętnie w swojej twórczości ku różnym poetykom modernizmu, postanowiła za zyski ze sprzedaży malowanych przez siebie obrazów odnowić neon „Siatkarka”, znajdujący się na jednym z budynków przy placu Konstytucji w Warszawie, a umieszczony tam w 1961 roku jako reklama sklepu sportowego. (...) Ołowska postawiła na rewitalizację, podczas gdy inna artystka, Ilona Karwińska, postanowiła dokonać artystycznej archiwizacji. Fotografowała warszawskie neony – dokumentując je często w ostatnim momencie przed usunięciem z oryginalnej lokalizacji – a zdjęcia zaprezentowała na wystawie w londyńskiej galerii Capital Culture (maj 2007). Zainteresowanie neonami zaowocowało kolejną prezentacją w Londynie (podczas Poland Street Festival w październiku 2007 roku) oraz listopadową wystawą w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie (...). Zainteresowanie tymi starymi iluminowanymi znakami reklamowymi nie jest bezpodstawne. Warszawskie neony to rzeczywiście arcydzieła swojego gatunku – projektowane w latach 50. i 60. przez działających wówczas artystów, zaskakują wyjątkową typografią i umiejętnym spleceniem walorów estetycznych z funkcją użytkową. W latach swojej świetlnej świetności dodawały stolicy prestiżu – jako że neony, począwszy od momentu swojej pierwszej prezentacji na Expo 1910 roku w Paryżu, niemal natychmiast stały się znakiem rozpoznawczym każdej liczącej się metropolii.

Ilona Karwińska, materiały prasowe „Gazety Wyborczej”

 

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym