strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

7. Konkurs im. Eugeniusza Gepperta. 6. Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych.

Piotr Stasiowski
Oswojony geppard
Tegoroczny „geppard” (7. edycja Konkursu im. Eugeniusza Gepperta) oscylował wokół kilku wybranych, znanych już wątków. Czy fakt ten jest związany z silnym przekonaniem młodych, że – aby zaistnieć na rynku sztuki – należy wyrobić sobie rozpoznawalną markę, która wiązałaby ich w jednobrzmiący pokoleniowy manifest. Próba powiązania różnych wrażliwości w jednorodną formułę malarską nie poskutkowała odkrywczością. Na wystawie o wiele znaczniej działały i przekonywały prace, które wyzwoliły się z oków panującej tendencji, nie były „trendy”. Ekspozycję zdominował dyskurs niejednoznacznego pojęcia malarstwa. W licznych pracach przewijał się autotematyczny motyw obrazu – jego dysocjacji na składowe, będące wyznacznikami tej dziedziny.

Laura Pawela, "Faster", instalacja

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym