strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Izabella Gustowska, \"Life is a story\", Muzeum Narodowe w Poznaniu, 4.03-1.04.2007

Maciej Mazurek
Wizualizacje lęków
W Muzeum Narodowym w Poznaniu czynna była w marcu wielka wystawa pt. „Life is a story” Izabelli Gustowskiej. Omówienie tej ekspozycji nie jest rzeczą łatwą z powodu bogactwa znaczeniowego poszczególnych prac. Szczegółową ich egzegezę przynosi katalog, przygotowany pod redakcją Ewy Hornowskiej, autorki świetnego eseju o twórczości Gustowskiej. Nie chcąc iść tropami już rozpoznanymi, pozwolę sobie na osobisty komentarz do tej wystawy. Skłania ona do takich wynurzeń, bo twórczość Gustowskiej intensywnie atakuje w człowieku to, co subiektywne, i skłania każdego, kto spotka się z jej sztuką, do własnego opowiedzenia historii życia, wyzwala śmiałość do osobistych refleksji. Mam świadomość, że te refleksje są odmienne od dotychczasowych rozpoznań sztuki Izabelli Gustowskiej, ale krytyk, który boi się ryzyka, jest – moim zdaniem – niewiele warty.

Izabella Gustowska, „Sztuka trudnego wyboru”, fragment, 2003, fot. Muzeum Narodowe w Poznaniu

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym