strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K O P S T U W
   »

W czerwcowym „Arteonie” wystaw „Teraz komiks!” w Muzeum Narodowym w Krakowie omawia Natalia Mrozkowiak. W rubryce „Dossier” Andrzej Szarek przypomina twrczo Jana Kucza. Wojciech Delikta z kolei pisze o dizajnerskich obiektach Donalda Judda, pokazywanych na wystawie w San Francisco. Natomiast wystaw zatytuowan „Tu strzyka, tam upie, ale ry. A sumienie ksa. Tadeusz Brzozowski – inspiracje, konteksty, lady”, przygotowan z okazji stulecia urodzin Tadeusza Brzozowskiego w Pawilonie Czterech Kopu we Wrocawiu, opisuje Agnieszka Salamon-Radecka.
W najnowszym „Arteonie
take Joanna Winnicka-Gburek recenzuje wystaw „Ojczyzna w sztuce” w krakowskim MOCAK-u, Marcel Skierski komentuje wystaw „Warsztaty z rewolucji” w poznaskiej Galerii Miejskiej Arsena, a cykl powicony duchowoci w sztuce inauguruje tekstem „Rado Heroda” Tomasz Bika OP. Z kolei Dorota aglewska w rubryce „Rynek sztuki” pisze o tym, co rynkowi da internet. Agnieszka Salamon-Radecka natomiast kontynuuje seri „Poznaska awangarda”, przybliajc posta Wadysawa Skotarka. W czerwcowym „Arteonie” ponadto, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, tym razem skomentowany przez redaktor naczeln, inne recenzje, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Tadeusz Baranowski, „Skd si bierze woda sodowa”, plansza 41/41 (fragment), blaudruk, akwarela na papierze, diapozytyw, 1982, mat. pras. Muzeum Narodowego w Krakowie

Niki de Saint Phalle, Zachta. Pastwowa Galeria Sztuki, Warszawa, od 9 maja do 22 czerwca 2003 r., Muzeum Narodowe w Krakowie, lipiec; sierpie 2003 r

Violetta Sajkiewicz
Nicejski tarot

Sztuka Niki de Saint Phalle ujawnia - podobnie jak karty tarota - treci ukryte w podwiadomoci. Jest rodzajem symbolicznego jzyka, umoliwiajcego Adeptom wejrzenie w gb siebie, a tym samym peniejsze zrozumienie otaczajcego ich wiata. W jego tajniki wprowadza Cesarzowa, figura bdca alter ego artystki, oznaczajca w tarocie kobiet wyzwolon, ambitn i kreatywn. T kart wyobraa przypominajca Sfinksa, zagadkowa budowla, w ktrej Saint Phalle urzdzia w toskaskim Garavicchio swj dom i pracowni. Z jej wntrza dogldaa prac nad „Ogrodem tarota” - dwudziestoma dwoma przedstawieniami arkanw wikszych, ktre s kluczem do odczytania jej twrczoci, uniwersalnym kodem, uatwiajcym interpretacj blisko osiemdziesiciu dzie pochodzcych ze zbiorw Muse d’Art moderne et d’Art contemporain w Nicei, ktre s obecnie prezentowane w Polsce.
Zgromadzone na wystawie w Zachcie, powstae w latach 1958-2000 obrazy, rzeby, plakaty, mozaiki, wazy, litografie oraz serigrafie, s wiadectwem eksperymentw z rozmaitymi technikami i materiaami. Drobnym wycinkiem bogatego dorobku artystki, ktra - starajc si zniwelowa przepa midzy sztuk a yciem - projektowaa dekoracje teatralne, biuteri i meble, krcia filmy oraz pisaa dramaty. Dziea ogromnego – jak pisa zmary niedawno Pierre Restany – nie tylko ze wzgldu na liczb i rozmaito prac, ale przede wszystkim na zawarte w nim przesanie: umiowanie ycia i afirmacj jego najrozmaitszych, czsto z pozoru bahych przejaww, ktre dziki sztuce zyskuj wymiar kosmiczny. Pozornie naiwne prace Saint Phalle cechuje niezwyke wyrafinowanie estetyczne i ogromne poczucie humoru. Feeria psychodelicznych barw, gstwina ornamentw, gitko linii oraz schematyczne traktowanie postaci zdradzaj ich powinowactwa z popartowsk grafik. Jednak ich korzeni szuka naley raczej w twrczoci Paula Klee, Henriego Matisse`a i Celnika Rousseau, dadaizmie i surrealizmie. Artystka wyej cenia sobie intuicj ni refleksj. By moe dlatego tak wiele prac, zwaszcza architektoniczno-rzebiarskich, bliskich fantastycznym budowlom Antonia Gaudiego, zaprojektowaa z myl o dzieciach. Wanie one – po czci za spraw prezentowanej rwnolegle wystawy „Sztuka wspczesna dla wszystkich dzieci” – byy nie tylko najliczniejszymi, ale te najwdziczniejszymi widzami warszawskiej ekspozycji.

Niki de Saint Phalle, "Krowa i czowiek czytajcy gazet", malowany poliester, 1974 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym