strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B G J K L O P R S T U W Z KONKURSY
   »

W lipcowym „Arteonie” Wodzimierz Wrzesiski przyblia histori kolekcji rodziny Ishibashi udostpnionej w ramach wystawy „Tokyo–Paris. Masterpieces from the Bridgestone Museum of Art in Tokyo Ishibashi Foundation Collection” w paryskim Muse de l’Orangeriewystaw, wystaw „Historiofilia. Sztuka i polska pami”, organizowan przez Narodowe Centrum Kultury w Warszawie, recenzuje Karolina Staszak, a Micha Haake komentuje pokaz „Sztuka w sztuce” w krakowskim MOCAK-u. Paula Milczarczyk zastanawia si nad zjawiskiem sztuki przejmujcej rol religii, a wystawie „Tak widz. Panorama fotografii wgierskiej” w Muzeum Narodowym w Warszawie przyglda si Weronika Kobyliska-Bunsch.
W najnowszym „Arteonie” take: Marcin Krajewski rekomenduje twrczo Krzysztofa Gila, a w rubryce „Czytanie sztuki” Paulina Adamczyk przedstawia obraz Henryka Siemiradzkiego „Sd Parysa”, znajdujcy si w Muzeum Narodowym w Warszawie. W rubryce „Filmowo” Wojciech Delikta omawia film „Troublemakers. The Story of Land Art”, a w „Notatniku” komentuje akcje Fundacji Bc Zmiana pt. „Biednale”. W tej rubryce take Karolina Staszak pisze o ksice-wywiadzie Jakuba Banasiaka z Wilhelmem Sasnalem.  W najnowszym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Paul Czanne, „Montagne Sainte-Victoire et Chteau Noir”, vers 1904-1906, Huile sur toile, 66,2 82,1 cm, Tokyo, Bridgestone Museum of Art, Don de Shjir Ishibashi, 1961, © Bridgestone Museum of Art, Ishibashi Foundation, mat. pras. Muse de l’Orangerie

Reality Check. Aktualne osignicia brytyjskiej fotografii i sztuki wideo, Bunkier Sztuki, 2.07.-10.08.2003 r.

Magdalena Ujma
Niezbyt triumfalny powrt rzeczywistoci
Rzeczywisto jako widmo
Wystawa „Reality Check”ma w tytule sowo „rzeczywisto”. Jeli uzna go nie tylko za none haso reklamowe, trzeba przyzna, e zamierzenia brytyjskich kuratorw byy ambitne. Musieli przecie odpowiedzie na pytanie, czym jest realno w czasie, kiedy pojcie to zostao podwaone nie tylko przez filozofi, ale i technologi, a do powszechnego uycia weszy rzeczywistoci wirtualne. Z tych problemw zdaje sobie spraw Kate Bush, ktra pisze: „Kiedy sdzono, e ze sztuk plastycznych najsilniejsze zwizki z rzeczywistoci ma fotografia (...). Ale nie jest ona identyczna z realnoci (...), tworzy wasny zduplikowany wiat, »rzeczywisto drugiego stopnia« (...). Jej miejscem jest nieustanne pomidzy – rzeczywistoci i jej przeciwiestwem, czyst fantazj”. Teraz wic rzeczywisto powraca, ale jako co sabego i niepewnego siebie. Fotografia na wystawie odnosi si do „zrnicowanych poziomw prawdy i wyobrani, percepcji i zudze”.
Wystawa obejmuje 16 artystw z jednej generacji, trzydziestoparolatkw. S oni w tym samym wieku co uczestnicy modnego wczeniej nurtu „yba” („young British art”). Przez to, e nie odnieli takich sukcesw, jak Damien Hirst czy bracia Chapman, ich sztuka nie jest tak spektakularna i nie ma w sobie przymusu cynicznej gry z odbiorc.
Poziomy realnoci
„Rzeczywisto” jest tutaj terminem do pojemnym. Phil Collins podwaa konwencj reportau. Jedzi w zapalne miejsca wiata. Dlaczego akurat ci ludzie, te miejsca i sytuacje? Zdjcia nie ukadaj si w histori z pocztkiem, kocem i moraem.
Obrazem sportu w mediach, ktre rzeczywisto traktuj jako pretekst do widowiska telewizyjnego, zajmuje si Roderick Buchanan. Zawodnicy rzucaj pik. Stoj naprzeciw siebie, na przeciwlegych ekranach. My stoimy pomidzy i nagle uwiadamiamy sobie, e... jestemy na boisku, a pika przelatuje nad naszymi gowami. Tak silne jest zudzenie.
Na zdjciach Ori Gershta autentyczne budynki szkolne z lat 50. wydaj si nierealne. Ich szklane ciany wygldaj jak obrazy Mondriana. Czyste, abstrakcyjne formy modernizmu tworzc nowego czowieka s dla niego higienicznym wizieniem. Na wystawie jest te rzeczywisto wielkiego miasta z anonimowoci jego mieszkacw. Shizuka Yokomizo swoje zdjcia pozbawia wizi emocjonalnej midzy fotografem a osob portretowan. Fotografie wykonaa w nocy, niewidoczna dla ludzi, ktrych nie znaa i nie chciaa pozna. Dryden Goodwin pokazuje mieszkacw miasta od strony ulic i przez okna – nocnych knajp i autobusw, wrd odbi, kolorowych wiate i wasnego rysunku wskanikiem laserowym. David Shrigley w miejscach uytecznoci publicznej umieszcza bazgroy jak z zeszytu szkolnego czy szaletu, z naiwnymi podpisami, ktre parodiuj perswazyjno tekstw typu „Nie wychylaj si”.

Michelle Williams, kadr z filmu "Niedzielne popoudnie II" 2001 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym