strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

Reality Check. Aktualne osignicia brytyjskiej fotografii i sztuki wideo, Bunkier Sztuki, 2.07.-10.08.2003 r.

Magdalena Ujma
Niezbyt triumfalny powrt rzeczywistoci
Rzeczywisto jako widmo
Wystawa „Reality Check”ma w tytule sowo „rzeczywisto”. Jeli uzna go nie tylko za none haso reklamowe, trzeba przyzna, e zamierzenia brytyjskich kuratorw byy ambitne. Musieli przecie odpowiedzie na pytanie, czym jest realno w czasie, kiedy pojcie to zostao podwaone nie tylko przez filozofi, ale i technologi, a do powszechnego uycia weszy rzeczywistoci wirtualne. Z tych problemw zdaje sobie spraw Kate Bush, ktra pisze: „Kiedy sdzono, e ze sztuk plastycznych najsilniejsze zwizki z rzeczywistoci ma fotografia (...). Ale nie jest ona identyczna z realnoci (...), tworzy wasny zduplikowany wiat, »rzeczywisto drugiego stopnia« (...). Jej miejscem jest nieustanne pomidzy – rzeczywistoci i jej przeciwiestwem, czyst fantazj”. Teraz wic rzeczywisto powraca, ale jako co sabego i niepewnego siebie. Fotografia na wystawie odnosi si do „zrnicowanych poziomw prawdy i wyobrani, percepcji i zudze”.
Wystawa obejmuje 16 artystw z jednej generacji, trzydziestoparolatkw. S oni w tym samym wieku co uczestnicy modnego wczeniej nurtu „yba” („young British art”). Przez to, e nie odnieli takich sukcesw, jak Damien Hirst czy bracia Chapman, ich sztuka nie jest tak spektakularna i nie ma w sobie przymusu cynicznej gry z odbiorc.
Poziomy realnoci
„Rzeczywisto” jest tutaj terminem do pojemnym. Phil Collins podwaa konwencj reportau. Jedzi w zapalne miejsca wiata. Dlaczego akurat ci ludzie, te miejsca i sytuacje? Zdjcia nie ukadaj si w histori z pocztkiem, kocem i moraem.
Obrazem sportu w mediach, ktre rzeczywisto traktuj jako pretekst do widowiska telewizyjnego, zajmuje si Roderick Buchanan. Zawodnicy rzucaj pik. Stoj naprzeciw siebie, na przeciwlegych ekranach. My stoimy pomidzy i nagle uwiadamiamy sobie, e... jestemy na boisku, a pika przelatuje nad naszymi gowami. Tak silne jest zudzenie.
Na zdjciach Ori Gershta autentyczne budynki szkolne z lat 50. wydaj si nierealne. Ich szklane ciany wygldaj jak obrazy Mondriana. Czyste, abstrakcyjne formy modernizmu tworzc nowego czowieka s dla niego higienicznym wizieniem. Na wystawie jest te rzeczywisto wielkiego miasta z anonimowoci jego mieszkacw. Shizuka Yokomizo swoje zdjcia pozbawia wizi emocjonalnej midzy fotografem a osob portretowan. Fotografie wykonaa w nocy, niewidoczna dla ludzi, ktrych nie znaa i nie chciaa pozna. Dryden Goodwin pokazuje mieszkacw miasta od strony ulic i przez okna – nocnych knajp i autobusw, wrd odbi, kolorowych wiate i wasnego rysunku wskanikiem laserowym. David Shrigley w miejscach uytecznoci publicznej umieszcza bazgroy jak z zeszytu szkolnego czy szaletu, z naiwnymi podpisami, ktre parodiuj perswazyjno tekstw typu „Nie wychylaj si”.

Michelle Williams, kadr z filmu "Niedzielne popoudnie II" 2001 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym