strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B G J K L N O P S T U W Z KONKURSY
   »

W grudniowym „Arteonie” Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje warszawskie wystawy niepodlegociowe: „Znaki wolnoci. O trwaniu polskiej tosamoci narodowej” w Zamku Krlewskim, „Krzyczc: Polska! Niepodlega 1918” w Muzeum Narodowym oraz „Niepodlege. Kobiety a dyskurs narodowy” w MSN. Wojciech Delikta pisze o berliskiej prezentacji dzie koreaskiej artystki Lee Bul w Gropius Bau, a Jdrzej Krystek przyblia histori realizacji i ide pomnika Wdzicznoci, wzniesionego przez poznaniakw jako wotum za odzyskanie przez Polsk niepodlegoci, zniszczonego zaraz po wybuchu II wojny wiatowej. Kajetan Giziski z kolei omawia 10. Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach, a bydgosk wystaw „Wielo w jednoci. Offset, serigrafia, techniki cyfrowe i dziaania intermedialne w grafice polskiej” recenzuje Karolina Gre.
W najnowszym "Arteonie" take: Diana Stelowska omawia obecno odrodzonej Polski na tzw. wystawach wiatowych, odbywajcych si w dwudziestoleciu midzywojennym, a Sebastian Kochaniec przypomina koncepcj estetyki lwowianina Stanisawa Machniewicza. Ponadto w ramach rubryki „Duchowo w sztuce” Tomasz Bika usiuje zdefiniowa rnic pomidzy ikon a idolem. Micha Haake natomiast przyglda si motywom boonarodzeniowym w Katedrze Pnocnej w Pekinie. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stae rubryki.


Okadka: Jacek Malczewski, „Hamlet polski”, 1903, olej, ptno, 100 x 148 cm, fot. Piotr Ligier, © Muzeum Narodowe w Warszawie

Reality Check. Aktualne osignicia brytyjskiej fotografii i sztuki wideo, Bunkier Sztuki, 2.07.-10.08.2003 r.

Magdalena Ujma
Niezbyt triumfalny powrt rzeczywistoci
Rzeczywisto jako widmo
Wystawa „Reality Check”ma w tytule sowo „rzeczywisto”. Jeli uzna go nie tylko za none haso reklamowe, trzeba przyzna, e zamierzenia brytyjskich kuratorw byy ambitne. Musieli przecie odpowiedzie na pytanie, czym jest realno w czasie, kiedy pojcie to zostao podwaone nie tylko przez filozofi, ale i technologi, a do powszechnego uycia weszy rzeczywistoci wirtualne. Z tych problemw zdaje sobie spraw Kate Bush, ktra pisze: „Kiedy sdzono, e ze sztuk plastycznych najsilniejsze zwizki z rzeczywistoci ma fotografia (...). Ale nie jest ona identyczna z realnoci (...), tworzy wasny zduplikowany wiat, »rzeczywisto drugiego stopnia« (...). Jej miejscem jest nieustanne pomidzy – rzeczywistoci i jej przeciwiestwem, czyst fantazj”. Teraz wic rzeczywisto powraca, ale jako co sabego i niepewnego siebie. Fotografia na wystawie odnosi si do „zrnicowanych poziomw prawdy i wyobrani, percepcji i zudze”.
Wystawa obejmuje 16 artystw z jednej generacji, trzydziestoparolatkw. S oni w tym samym wieku co uczestnicy modnego wczeniej nurtu „yba” („young British art”). Przez to, e nie odnieli takich sukcesw, jak Damien Hirst czy bracia Chapman, ich sztuka nie jest tak spektakularna i nie ma w sobie przymusu cynicznej gry z odbiorc.
Poziomy realnoci
„Rzeczywisto” jest tutaj terminem do pojemnym. Phil Collins podwaa konwencj reportau. Jedzi w zapalne miejsca wiata. Dlaczego akurat ci ludzie, te miejsca i sytuacje? Zdjcia nie ukadaj si w histori z pocztkiem, kocem i moraem.
Obrazem sportu w mediach, ktre rzeczywisto traktuj jako pretekst do widowiska telewizyjnego, zajmuje si Roderick Buchanan. Zawodnicy rzucaj pik. Stoj naprzeciw siebie, na przeciwlegych ekranach. My stoimy pomidzy i nagle uwiadamiamy sobie, e... jestemy na boisku, a pika przelatuje nad naszymi gowami. Tak silne jest zudzenie.
Na zdjciach Ori Gershta autentyczne budynki szkolne z lat 50. wydaj si nierealne. Ich szklane ciany wygldaj jak obrazy Mondriana. Czyste, abstrakcyjne formy modernizmu tworzc nowego czowieka s dla niego higienicznym wizieniem. Na wystawie jest te rzeczywisto wielkiego miasta z anonimowoci jego mieszkacw. Shizuka Yokomizo swoje zdjcia pozbawia wizi emocjonalnej midzy fotografem a osob portretowan. Fotografie wykonaa w nocy, niewidoczna dla ludzi, ktrych nie znaa i nie chciaa pozna. Dryden Goodwin pokazuje mieszkacw miasta od strony ulic i przez okna – nocnych knajp i autobusw, wrd odbi, kolorowych wiate i wasnego rysunku wskanikiem laserowym. David Shrigley w miejscach uytecznoci publicznej umieszcza bazgroy jak z zeszytu szkolnego czy szaletu, z naiwnymi podpisami, ktre parodiuj perswazyjno tekstw typu „Nie wychylaj si”.

Michelle Williams, kadr z filmu "Niedzielne popoudnie II" 2001 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym