strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

Miasta Stare/ Sztuka nowa, Bunkier Sztuki, 06.07. do 08.08. 2004 r. Krakw

Marta Raczek
Qubcois w Krakowie
Jak zrobi sztuk z reklamy? Co czy ze sob przypadkowych ludzi? Czy Ameryka jest pastwem totalitarnym? Kto zadaje bl dzieom sztuki? Czy plastikowa butelka moe si zmieni w egzotyczny kwiat? Odpowiedzi na te i wiele innych pyta odnajdziemy w sztuce artystw z Quebecu, ktrzy prezentuj swoje prace na wystawie „Miasta stare / Sztuka nowa ↔ Quebec / Krakw” w krakowskim Bunkrze Sztuki. Wyboru prac dokonay cztery centra artystyczne z Quebecu, stanowice alternatyw dla tradycyjnych muzew czy galerii:La Chambre Blanche, L’Oeil de Poisson, Le Centre Vu i Le Lieu, centre en art actuel. Stworzone i prowadzone przez artystw, staraj si wychodzi naprzeciw nowociom w sztuce, poprzez wczanie w obszar swoich zainteresowa zarwno aktualnych tematw, jak i nowych mediw i technologii.
Sztuka w Quebecu?
Pierwsze skojarzenia, jakie wywouje nazwa Quebec, to te o niepokornej poudniowo-wschodniej prowincji, frankofilskim Dawidzie ustawionym naprzeciw anglosaskiego Goliata pozostaej czci Kanady. Quebec to take nazwa stolicy tej prowincji – miasta zaoonego 3 lipca 1608 r. przez Samuela de Champlaina przy finansowym udziale francuskiego krla Henryka IV, ktre przez sze lat (1859-1865) penio funkcj stolicy, nim zostaa ni Ottawa.
Jaka sztuka powstaje na tym obszarze, zawieszonym pomidzy Kanad, Ameryk, dziedzictwem europejskim i tym, co pozostao z tradycji indiaskiej? Jak podkrelaj sami artyci, przede wszystkim zaangaowana. Taka, ktra komentuje, uwiadamia, diagnozuje, a czasem tylko przedstawia, ale zawsze stara si by blisko ycia, codziennoci, problemw spoecznych i prb okrelenia wasnej tosamoci.
Nie sposb w jednym artykule opisa szczegowo dziaalnoci dwudziestu jeden artystw, zwaszcza biorc pod uwag jak dalece ich prace rni si midzy sob, mona jednak opisa kilka najbardziej interesujcych przypadkw.
Przypadek pierwszy – reklama
Analiz przekazu reklamowego stawiaj w centrum swoich zainteresowa artyci tworzcy duet Doyon&Rivest. Pierwszy z nich, Mathieu Doyon zajmuje si zarwno sztukami wizualnymi, jak i komponowaniem muzyki. Drugi - Simon Rivest na co dzie peni funkcj dyrektora artystycznego w firmie reklamowej. Kto czyta synn powie „29,99”, ten wie, jak olbrzymi rol odgrywa osoba na tym stanowisku w kadej agencji reklamowej. To zazwyczaj najlepszy znawca rozmaitych strategii, jakimi posuguj si copy-writerzy. Wida to doskonale w prezentowanej na wystawie serii zdj pod wsplnym tytuem „Dokd zdoalicie dotrze?”. Fotografie wykonano wedug wszelkich prawide rzdzcych przekazem reklamowym, pominito jednak najistotniejszy element – wizerunek polecanego produktu. Widz podwiadomie szuka tego brakujcego elementu. To wykluczenie staje si dla niego rdem niepokoju, a nawet dyskomfortu. Stara si wic samodzielnie uzupeni w brak, oczyma wyobrani dostrzegajc nieobecne na zdjciu opakowanie dezodorantu czy paczk patkw niadaniowych. Ten prosty zabieg artystyczny uwiadamia, jak dalece postrzeganie wiata zostao zawaszczone przez wszechobecne reklamy. Ju niemal aden wizerunek nie jest neutralny, kady przywouje na myl jakie konwencje. W tym ujciu reklama jest jak czarna dziura. Praca Doyona i Rivesta jest empirycznym potwierdzeniem tez od dawna wysuwanych przez teoretykw, zgodnie z ktrymi jest to doskonae narzdzie powielania i utrwalania stereotypw zarwno spoecznych, jak i percepcyjnych.
Artystw zajmuj take rozmaite zjawiska towarzyszce powstawaniu reklamy. Instalacja „Model zwizkw socjoobiektywnych” to zbir zdj przypadkowych osb, z ktrych uoono swoiste drzewo genealogiczne. Za pomoc kolorowych tam artyci poczyli ze sob poszczeglne osoby, kierujc si arbitralnie wybranymi kryteriami: noszenie bluzek i swetrw w paski albo apaszek na szyi czy okularw. Rwnolegle stworzyli baz danych z adresami e-mail uczestnikw projektu, ktrych informuj o kolejnych pokazach pracy. Cao tworzy baz danych podobn do bankw twarzy, jakimi dysponuj agencje reklamowe, grupujce ludzi wedug okrelonych kryteriw: koloru wosw, wyrazu twarzy, dzielce ich na „aktywnych maych chopcw Actimela” czy „kobiety o wygldzie gospodyni domowej uywajce Ajaksu”. Artyci stworzyli obraz wspczesnego wiata, w ktrym wszyscy zostali poddani klasyfikacji znacznie bardziej szczegowej ni ta XIX-wieczna, sporzdzona przez Darwina.

Diane Landry Sodart, Bkitny Zmierzch, instalacja zautomatyzowana, 2002 r. Fot. Diane Landry

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym