strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K L N O P S T W Z

Cieszyn
Miejska Galeria Sztuki 12
Tadeusz Kantor, "Brudnopisy"
13.10.2017 - 30.11.2017
Patronat „Arteonu”

Ekspozycja „brudnopisw” Tadeusza Kantora w Miejskiej Galerii Sztuki 12 w Cieszynie jest kolejnym (po Galerii Foksal [2015] i Zbrojowni Sztuki w Gdasku [2017]) pokazem realizacji kantorowskiego projektu z lat 70. Skada si z ponad 100 wydrukw zapiskw, notatek etc., wykonanych w duych powikszeniach. Gwny akcent wystawy zosta pooony na bardzo wane dla Kantora pojcia: istot twrczoci i dzieo sztuki. W toczonej w latach 60. XX wieku wiatowej dyskusji na temat tej problematyki gos polskiego artysty brzmia niezwykle nowatorsko. Przy okazji zorganizowanej w Galerii Krzysztofory w 1963 roku „Antywystawy” Kantor pisa: „Byo to moim wasnym, indywidualnym odkryciem – to uznanie za twrczo caych rejonw »strychw« wiadomoci, skadw pamici, nobilitowanie tego, co nazywa si rupieciarni naszej wiadomej dziaalnoci”. (...) Zupenym jednak nowatorstwem byo przeniesienie toczonego na gruncie sztuki dyskursu na teren teatru. W dzisiejszych czasach, kiedy sztuka zaanektowaa dla swych celw te teatr i film, rezygnujc przy tym z definicji samego dziea sztuki, warto ten aspekt twrczoci przypomnie i wyeksponowa. Rwnie dlatego, e zwykle jest on pomijany w pracach powiconych dziaalnoci teatralnej Kantora, jak i niedostrzegany w pracach badaczy piszcych o wspczesnej sztuce wizualnej. Dawne zapiski byy take punktem wyjcia dla aktualnej twrczoci, ogniskujcej si wok problematyki wspomnienia i pamici. Jak pisa: „Resztki maj niezwykle siln sfer emocjonaln = artystyczn! A co dopiero swoje wasne resztki”. Cieszyska wystawa „brudnopisw” nie jest prezentacj archiwalnych dokumentw. Ma ambicj zwrcenia uwagi na potrzeb identyfikacji aktualnej polskiej kultury z pojciami, ktre proponuje sztuka Kantora: nie tylko idei historii i pamici, ale te wiadomoci, tosamoci i uniwersalnoci.  L. S.

Wystawa „Brudnopisw” Tadeusza Kantora w Galerii Foksal, 2015, fot. Bartosz Grka, mat. pras. MGS 12 w Cieszynie

 

[zwi]

   »

W listopadowym „Arteonie”: z okazji wystawy „Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu Krystyna Raska-Gorgolewska przyblia twrczo Meksykanw oraz historyczne i polityczne okolicznoci, w jakich powstawaa. W rubryce „Filmowo” Aleksandra Sikorska z kolei konfrontuje film Julie Taymor o Fridzie z biografi artystki. Sylwetk Adama Chmielowskiego, czyli witego Brata Alberta, z okazji koczcego si Roku Brata Alberta przedstawia Aleksandra Sikorska, a Karolina Staszak komentuje konferencj „Nie/moliwa autonomia sztuki”, ktra odbya si w Galerii EL w Elblgu, oraz towarzyszcy jej wieczr performace. O cyganerii z East Village na marginesie wystawy „Club 57: Film, Performance, and Art in the East Village, 1978-1983” pisze Wojciech Delikta. Z kolei seri „Polska awangarda” artykuem o grupie Jung Jidysz kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka. W najnowszym „Arteonie” take: wystaw „Pablo Picasso. Between Cubism and Neoclassicism: 1915-1925” w rzymskim Quirinal Stables recenzuje Piotr Bernatowicz, a malarstwo Nickity Tsoya rekomenduje Marcin Krajewski. Dorota aglewska kontynuuje cykl o rynku sztuki tekstem na temat relacji krgw atrybucyjnych do ceny obrazu na przykadzie kolekcji rodziny Porczyskich. W listopadowym „Arteonie” ponadto: inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Frida Kahlo, „Autoportret z mapami”, 1943, olej na ptnie, 81,5 63 cm, The Jacques and Natasha Gelman Collection of Mexican Art, the Vergel Foundation and the Tarpon Trust, © 2017 Banco de Mxico Diego Rivera Frida Kahlo Museums Trust, Mexico, D.F. / Artists Rights Society (ARS), New York, mat. pras. CK Zamek w Poznaniu

\"bez tytuu TM\" IV edycja Triennale Modych, Centrum Rzeby Polskiej, Muzeum Rzeby Wspczesnej w Orosku, 11.09. do 20.12.2004 r.

Magorzata Ludwisiak
Nowe konstelacje

Programowo „bez tytuu TM” odbya si tegoroczna, czwarta edycja Triennale Modych w Centrum Rzeby Polskiej w Orosku. Prezentacj sztuki debiutujcego pokolenia artystycznego opatrzono wic brakiem nazwy oraz godem Trade Mark, niczym produkt firmowy. Chwyt oddajcy kalejdoskopow struktur zjawisk w sztuce ostatniego czasu, ale rwnie zapowiadajcy – jak si zdaje – pewn konsekwentn zasad. Czyli brak wsplnego mianownika dla wieloci skrajnie indywidualnych wypowiedzi.
Jeeli organizatorzy wystawy postanowili nie nadawa tytuu zgromadzonym na wystawie pracom, jakie kryterium rzdzio ich doborem? „Liderzy” w liczbie dziesiciu (modzi artyci „z dorobkiem” oraz krytycy sztuki) byli na og jednomylni co do nominacji 23 modych artystw do udziau w triennale. Kategori, do ktrej bez wyjtku si odwoywali, bya intuicja. Moc kilku subiektywnych wyborw zgromadzono zatem na wystawie kilkadziesit skrajnie rnych prac, dajc jednoczenie – paradoksalnie – w miar obiektywn panoram tego, co w modej sztuce polskiej wartociowe (wiadcz o tym niektre nazwiska, pojawiajce si rwnie na innych podobnych imprezach). Co wane, wszystkie prace to projekty nowe, a niektre powstay tylko dziki wsparciu oroskiego centrum.
To, co mona byo zobaczy w budynku Muzeum Rzeby Wspczesnej to olbrzymi rozrzut tematyczny i formalny – kilkadziesit lyotardowskich „mikroopowieci”, formuowanych w pierwszej osobie liczby pojedynczej i dryfujcych w rnych, nieprzewidywalnych kierunkach. W pami najbardziej zapaday niespokojne, intensywne „mikrologie” modych artystw epoki ponowoczesnej, ktre w wikszoci cechowa autentyzm do gbi indywidualnego przesania. Monumentalizm i rozmach wielu prac nie zaprzecza ich funkcji intymnych, fragmentarycznych relacji z penetrowanych mikrowycinkw rzeczywistoci zewntrznej czy wewntrznej. wieo rozwiza proponowanych przez wikszo modych zasadzaa si te na dystansie do siebie i do rzeczywistoci. Ich opowieci rozkawakowane, nielinearne, bez wyranej teleologii sensu i bez ambicji dialektycznych, czsto pene byy humoru noir oraz gry cytatami z XX-wiecznych stylistyk. (Teoretycy sztuki nazwaliby t postaw „aktywnym nihilizmem”. Moe wic prace z triennale w Orosku nie id w rne strony, a tytu „bez tytuu TM” wskazuje raczej na wsplny korze „braku”?)

Dagny Jakubowska, Pokj dziecinny, 2003 r. Fot. Z. Sajewa, materiay prasowe Centrum Rzeby Polskiej w Orosku

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym