strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

BHP. Zakładając nową instytucję sztuki na terenach dawnej Stoczni Gdańskiej, Fundacja Wyspa Progress w Gdańsku, 4.09. do 3.10.2004 r.

Zbigniew Sypniewski
BHP

Była Stocznia Gdańska od kilku już lat przyciąga na swoje tereny artystów znudzonych komercyjną wegetacją, zainteresowanych raczej twórczą rozmową z widzem. Powstają tu miejsca dla sztuki, rodzą się nowe, twórcze inicjatywy artystyczne. Najnowszym projektem, który powstał na tym terenie, jest „BHP. Zakładając nową instytucję sztuki na terenach dawnej Stoczni Gdańskiej”. Jest to projekt o wielu kontekstach - zanurzony w polskiej mitologizacji i symbolice narodowej i religijnej, której doskonałym przykładem jest stocznia; odnoszący się do sytuacji artystów i polskiej sztuki współczesnej, ale przede wszystkim związany z budowaniem Instytutu Sztuki Wyspa - instytucji zupełnie nowej jak na polskie warunki, bo niezależnej od państwa oraz łączącej w sobie funkcje wystawienniczą, naukową i rezydencyjną. „Sama instytucja ma być płaszczyzną wymiany poglądów, ma wielokierunkowo komunikować i stymulować do publicznej debaty” - mówi kuratorka wystawy Aneta Szyłak.
Pomysł na wystawę zrodził się po znalezieniu w budynku zdjęcia mężczyzny z nogą w gipsie, podpisanego: „On lekceważył przepisy BHP”. Ta właśnie fotografia wygenerowała szereg pytań, dotyczących aktualnej sytuacji sztuki współczesnej w Polsce, poziomu świadomości społecznej w jej odbieraniu, sytuacji samych artystów – co im wolno, a czego robić nie powinni.
Kilkupoziomowy budynek dawnej Zasadniczej Szkoły Budowy Okrętów ma się zmienić nie do poznania. Na wystawie pokazano nowy projekt młodych architektów Roberta Brodzińskiego i Andrzeja Niegrzybowskiego. Zwiększy się powierzchnia użytkowa, gdyż dzisiejszy budynek zostanie niejako nadbudowany nowym, całość zaś wtopi się w rdzawe, industrialne tło byłej stoczni. Nowy projekt został poddany swoistemu testowi podczas odbywającej się na terenie instytutu konferencji architektonicznej, która ściągnęła tu ze świata przedstawicieli największych biur projektowych.
Stary budynek pozostawi jednak po sobie wiele śladów. Odniesieniem do przeszłości są zdjęcia Dominiki Krechowicz, przedstawiające proces porządkowania przestrzeni i przygotowań do wystawy. Ellen Harvey – Brytyjka znana w Polsce z zeszłorocznego projektu w CSW w Warszawie – w pracy „Derenovation” przywróciła ścianie jednego z pomieszczeń „blask” zielonej lamperii i namalowała obrazki przedstawiające fragmenty pomieszczeń sprzed remontu. To „stare” odbija się w zawieszonym na przeciwległej, białej ścianie „nowym” – w lustrach o wymiarach namalowanych prac. Możemy metaforycznie odnajdować w nich siebie, odnajdować w odniesieniu do tego, co było, a jest już tylko odbiciem.

Oskar Dawicki, Hommage au Bruce Lee, 2004 r.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym