strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K L N O P S T W Z

Cieszyn
Miejska Galeria Sztuki 12
Tadeusz Kantor, "Brudnopisy"
13.10.2017 - 30.11.2017
Patronat „Arteonu”

Ekspozycja „brudnopisw” Tadeusza Kantora w Miejskiej Galerii Sztuki 12 w Cieszynie jest kolejnym (po Galerii Foksal [2015] i Zbrojowni Sztuki w Gdasku [2017]) pokazem realizacji kantorowskiego projektu z lat 70. Skada si z ponad 100 wydrukw zapiskw, notatek etc., wykonanych w duych powikszeniach. Gwny akcent wystawy zosta pooony na bardzo wane dla Kantora pojcia: istot twrczoci i dzieo sztuki. W toczonej w latach 60. XX wieku wiatowej dyskusji na temat tej problematyki gos polskiego artysty brzmia niezwykle nowatorsko. Przy okazji zorganizowanej w Galerii Krzysztofory w 1963 roku „Antywystawy” Kantor pisa: „Byo to moim wasnym, indywidualnym odkryciem – to uznanie za twrczo caych rejonw »strychw« wiadomoci, skadw pamici, nobilitowanie tego, co nazywa si rupieciarni naszej wiadomej dziaalnoci”. (...) Zupenym jednak nowatorstwem byo przeniesienie toczonego na gruncie sztuki dyskursu na teren teatru. W dzisiejszych czasach, kiedy sztuka zaanektowaa dla swych celw te teatr i film, rezygnujc przy tym z definicji samego dziea sztuki, warto ten aspekt twrczoci przypomnie i wyeksponowa. Rwnie dlatego, e zwykle jest on pomijany w pracach powiconych dziaalnoci teatralnej Kantora, jak i niedostrzegany w pracach badaczy piszcych o wspczesnej sztuce wizualnej. Dawne zapiski byy take punktem wyjcia dla aktualnej twrczoci, ogniskujcej si wok problematyki wspomnienia i pamici. Jak pisa: „Resztki maj niezwykle siln sfer emocjonaln = artystyczn! A co dopiero swoje wasne resztki”. Cieszyska wystawa „brudnopisw” nie jest prezentacj archiwalnych dokumentw. Ma ambicj zwrcenia uwagi na potrzeb identyfikacji aktualnej polskiej kultury z pojciami, ktre proponuje sztuka Kantora: nie tylko idei historii i pamici, ale te wiadomoci, tosamoci i uniwersalnoci.  L. S.

Wystawa „Brudnopisw” Tadeusza Kantora w Galerii Foksal, 2015, fot. Bartosz Grka, mat. pras. MGS 12 w Cieszynie

 

[zwi]

   »

W listopadowym „Arteonie”: z okazji wystawy „Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu Krystyna Raska-Gorgolewska przyblia twrczo Meksykanw oraz historyczne i polityczne okolicznoci, w jakich powstawaa. W rubryce „Filmowo” Aleksandra Sikorska z kolei konfrontuje film Julie Taymor o Fridzie z biografi artystki. Sylwetk Adama Chmielowskiego, czyli witego Brata Alberta, z okazji koczcego si Roku Brata Alberta przedstawia Aleksandra Sikorska, a Karolina Staszak komentuje konferencj „Nie/moliwa autonomia sztuki”, ktra odbya si w Galerii EL w Elblgu, oraz towarzyszcy jej wieczr performace. O cyganerii z East Village na marginesie wystawy „Club 57: Film, Performance, and Art in the East Village, 1978-1983” pisze Wojciech Delikta. Z kolei seri „Polska awangarda” artykuem o grupie Jung Jidysz kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka. W najnowszym „Arteonie” take: wystaw „Pablo Picasso. Between Cubism and Neoclassicism: 1915-1925” w rzymskim Quirinal Stables recenzuje Piotr Bernatowicz, a malarstwo Nickity Tsoya rekomenduje Marcin Krajewski. Dorota aglewska kontynuuje cykl o rynku sztuki tekstem na temat relacji krgw atrybucyjnych do ceny obrazu na przykadzie kolekcji rodziny Porczyskich. W listopadowym „Arteonie” ponadto: inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Frida Kahlo, „Autoportret z mapami”, 1943, olej na ptnie, 81,5 63 cm, The Jacques and Natasha Gelman Collection of Mexican Art, the Vergel Foundation and the Tarpon Trust, © 2017 Banco de Mxico Diego Rivera Frida Kahlo Museums Trust, Mexico, D.F. / Artists Rights Society (ARS), New York, mat. pras. CK Zamek w Poznaniu

Prawdziwa historia grupy artystycznej d Kaliska 1979 do 2004, Muzeum Sztuki w odzi, listopad 2004 r.

Jacek Kasprzycki
Srebrne wesele
Kiedy w poowie ciemnych lat 80. projektowalimy z Jerzym Ludwiskim realizacj filmu o sztuce, w ktrym wybrani przez nas wybitni artyci rnych pokole przedstawiliby najkrcej sowem i obrazem swe artystyczne kredo, zastanawialimy si nad jednym pytaniem, tym fundamentalnym, jakie naleaoby im zada, aby uzyska informacje na temat ich artystycznego wiatopogldu. Jerzy doszed do wniosku, e powinno to by pytanie o pytanie wanie. Najwaniejsze, jakie zadaj sobie tworzc lub na jakie szukaj odpowiedzi w swej sztuce.
Ciekawe, jakie pytania nurtuj grup artystw pod nazw d Kaliska? I jak naley pisa o ich dokonaniach? Prbowano bardzo serio, przykadajc do nich tradycyjnie obowizujcy warsztat polskiego historyka sztuki (awangarda, neoawangarda, postmodernizm), ironicznie, przemiewczo, bawochwalczo. Myl, e zarwno „gwni teoretycy” odzi Kaliskiej: Andrzej Kwietniewski i Marek Janiak, jak i Adam Rzepecki, Andrzej wietlik oraz „Makary” Andrzej Wielogrski, wikszo tekstw o sobie akceptujc, odrzucaj zarazem, odnoszc si do nich z pobaliw tolerancj, podobnie jak rasowy Anglosas do obcokrajowca, prbujcego niezbyt udatnie mwi „oryginaln” angielszczyzn. Znamienn jest tu wypowied Marka Janiaka dla „Pegaza” (wydanie z 23 lutego 2004 r.): „Mona powiedzie, e ten »New Pop« jest absurdalnie pozytywn afirmacj wspczesnoci. Wszyscy wszystkich nie rozumiej. Nawet u nas w grupie nie za bardzo wszyscy si rozumiej. Nawet czasem sam nie rozumiem, co gadam”. I jeszcze Andrzej wietlik: „Wiadomo, e spoeczestwo nas nie rozumie. Nikt nas nie rozumie”. I Andrzej Kwietniewski: „Chcielimy wykona jaki gest w kierunku spoeczestwa, ktremu »New Pop« - o czym zreszt ono jeszcze nie wie - bardzo si podoba. W tym pokadamy nadziej na jakie porozumienie - wanie - po dwudziestu piciu latach”.

d Kaliska, Piramida, fotografia, 2003 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym