strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

Prawdziwa historia grupy artystycznej d Kaliska 1979 do 2004, Muzeum Sztuki w odzi, listopad 2004 r.

Jacek Kasprzycki
Srebrne wesele
Kiedy w poowie ciemnych lat 80. projektowalimy z Jerzym Ludwiskim realizacj filmu o sztuce, w ktrym wybrani przez nas wybitni artyci rnych pokole przedstawiliby najkrcej sowem i obrazem swe artystyczne kredo, zastanawialimy si nad jednym pytaniem, tym fundamentalnym, jakie naleaoby im zada, aby uzyska informacje na temat ich artystycznego wiatopogldu. Jerzy doszed do wniosku, e powinno to by pytanie o pytanie wanie. Najwaniejsze, jakie zadaj sobie tworzc lub na jakie szukaj odpowiedzi w swej sztuce.
Ciekawe, jakie pytania nurtuj grup artystw pod nazw d Kaliska? I jak naley pisa o ich dokonaniach? Prbowano bardzo serio, przykadajc do nich tradycyjnie obowizujcy warsztat polskiego historyka sztuki (awangarda, neoawangarda, postmodernizm), ironicznie, przemiewczo, bawochwalczo. Myl, e zarwno „gwni teoretycy” odzi Kaliskiej: Andrzej Kwietniewski i Marek Janiak, jak i Adam Rzepecki, Andrzej wietlik oraz „Makary” Andrzej Wielogrski, wikszo tekstw o sobie akceptujc, odrzucaj zarazem, odnoszc si do nich z pobaliw tolerancj, podobnie jak rasowy Anglosas do obcokrajowca, prbujcego niezbyt udatnie mwi „oryginaln” angielszczyzn. Znamienn jest tu wypowied Marka Janiaka dla „Pegaza” (wydanie z 23 lutego 2004 r.): „Mona powiedzie, e ten »New Pop« jest absurdalnie pozytywn afirmacj wspczesnoci. Wszyscy wszystkich nie rozumiej. Nawet u nas w grupie nie za bardzo wszyscy si rozumiej. Nawet czasem sam nie rozumiem, co gadam”. I jeszcze Andrzej wietlik: „Wiadomo, e spoeczestwo nas nie rozumie. Nikt nas nie rozumie”. I Andrzej Kwietniewski: „Chcielimy wykona jaki gest w kierunku spoeczestwa, ktremu »New Pop« - o czym zreszt ono jeszcze nie wie - bardzo si podoba. W tym pokadamy nadziej na jakie porozumienie - wanie - po dwudziestu piciu latach”.

d Kaliska, Piramida, fotografia, 2003 r.

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym