strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

Alessandro Mendini, architekt i projektant, Muzeum Narodowe i Stary Browar w Poznaniu, od 29.04.2004 r.

Anna Borzeskowska
Alchemia Mendiniego

„Byłoby dobrze, gdyby udało się przełamać dążenie do coraz większej izolacji dziedzin sztuki. Od czasu do czasu architekci powinni się wziąć za wzornictwo, malarze za architekturę, projektanci za malarstwo. W ten sposób wnieśliby swoje doświadczenie do innych dyscyplin i taka wymiana idei mogłaby przynieść interesujące rezultaty” – pisał w 1979 r. Alessandro Mendini.
Alessandro Mendini projektuje obiekty, meble, wnętrza, maluje obrazy, tworzy instalacje artystyczne. Wraz z bratem Francesco w latach 70. i 80. działał w studiu projektowania graficznego Alchymia, wprowadzając twórczy ferment do włoskiego wzornictwa. To on sformułował program studia; sprawił, że zainteresowano się przepływem form i znaczeń pomiędzy sztuką a produktem. Powstające projekty charakteryzowały się ostrymi, żywymi kolorami i odważnymi formami czerpanymi z gry pomiędzy konwencjami art deco i modernizmu.
Za swoje osiągnięcia artysta został honorowym członkiem Bezalel Academy of Arts and Design w Jerozolimie, a także laureatem włoskiej nagrody designu i architektury Compasso d’Oro z 1979 i 1981 roku. Może się także poszczycić honorowym tytułem Architectural League of New York oraz Chevalier des Arts et des Lettres Republiki Francuskiej. Pracował jako profesor projektowania w wiedeńskiej Hochschule für Angewandte Kunst. Współpracuje z międzynarodowymi firmami, takimi jak Alessi, Philips, Swarovski. Był redaktorem naczelnym pism „Casabella”, „Modo” oraz „Domus”, periodyków z dziedziny sztuki i projektowania. Od 1989 r. prowadzi Atelier Mendini. W ramach jego działalności jest zapraszany do udziału w prestiżowych przedsięwzięciach. Lista zaprojektowanych i zrealizowanych przez niego dzieł jest długa. Należałoby wymienić m.in.: rezydencję Alessiego w Omegnie (Włochy), kompleks teatralny Teatrino della Bicchieraia w toskańskim Arezzo, fabrykę Alessi, muzeum Forum di Omegna, adaptację zabytkowej części rzymskiego dworca kolejowego Roma Termini, pomnik pamięci ofiar w Hiroszimie, Groninger Museum w Holandii, kasyno Arosa w Szwajcarii, przebudowę architektoniczną dzielnicy szwajcarskiego miasta Lugano, projekt centrum multimedialnego oraz pomieszczeń biurowych firmy Madsack w Hanowerze. W ostatnich latach wystawiał m.in. w paryskich Centre Pompidou i Foundation Cartier pour l’Arte Contemporain, w Palazzo Reale w Barcelonie oraz w galeriach sztuki współczesnej w USA, Japonii i wielu krajach Europy, a jego dzieła znajdują się w wielu muzeach i prywatnych kolekcjach na całym świecie.
Najsłynniejsze prace artysty, stworzone w ciągu ostatnich dwudziestu lat, przyjadą do Poznania z europejskich galerii i muzeów, m.in. z paryskiego Foundation Cartier pour l’Arte Contemporain, Vitra Design Museum w Bazylei, muzeów w Groningen i Utrechcie. Na poznańskiej wystawie pojawią się jednak także zupełnie nowe realizacje, zaprojektowane przez Mendiniego specjalnie na tę okazję.

Alessandro Mendini, instalacja w Groningen Museum, 1994 r.

 

 

 

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym