strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K L N O P S T W Z

Cieszyn
Miejska Galeria Sztuki 12
Tadeusz Kantor, "Brudnopisy"
13.10.2017 - 30.11.2017
Patronat „Arteonu”

Ekspozycja „brudnopisw” Tadeusza Kantora w Miejskiej Galerii Sztuki 12 w Cieszynie jest kolejnym (po Galerii Foksal [2015] i Zbrojowni Sztuki w Gdasku [2017]) pokazem realizacji kantorowskiego projektu z lat 70. Skada si z ponad 100 wydrukw zapiskw, notatek etc., wykonanych w duych powikszeniach. Gwny akcent wystawy zosta pooony na bardzo wane dla Kantora pojcia: istot twrczoci i dzieo sztuki. W toczonej w latach 60. XX wieku wiatowej dyskusji na temat tej problematyki gos polskiego artysty brzmia niezwykle nowatorsko. Przy okazji zorganizowanej w Galerii Krzysztofory w 1963 roku „Antywystawy” Kantor pisa: „Byo to moim wasnym, indywidualnym odkryciem – to uznanie za twrczo caych rejonw »strychw« wiadomoci, skadw pamici, nobilitowanie tego, co nazywa si rupieciarni naszej wiadomej dziaalnoci”. (...) Zupenym jednak nowatorstwem byo przeniesienie toczonego na gruncie sztuki dyskursu na teren teatru. W dzisiejszych czasach, kiedy sztuka zaanektowaa dla swych celw te teatr i film, rezygnujc przy tym z definicji samego dziea sztuki, warto ten aspekt twrczoci przypomnie i wyeksponowa. Rwnie dlatego, e zwykle jest on pomijany w pracach powiconych dziaalnoci teatralnej Kantora, jak i niedostrzegany w pracach badaczy piszcych o wspczesnej sztuce wizualnej. Dawne zapiski byy take punktem wyjcia dla aktualnej twrczoci, ogniskujcej si wok problematyki wspomnienia i pamici. Jak pisa: „Resztki maj niezwykle siln sfer emocjonaln = artystyczn! A co dopiero swoje wasne resztki”. Cieszyska wystawa „brudnopisw” nie jest prezentacj archiwalnych dokumentw. Ma ambicj zwrcenia uwagi na potrzeb identyfikacji aktualnej polskiej kultury z pojciami, ktre proponuje sztuka Kantora: nie tylko idei historii i pamici, ale te wiadomoci, tosamoci i uniwersalnoci.  L. S.

Wystawa „Brudnopisw” Tadeusza Kantora w Galerii Foksal, 2015, fot. Bartosz Grka, mat. pras. MGS 12 w Cieszynie

 

[zwi]

   »

W listopadowym „Arteonie”: z okazji wystawy „Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu Krystyna Raska-Gorgolewska przyblia twrczo Meksykanw oraz historyczne i polityczne okolicznoci, w jakich powstawaa. W rubryce „Filmowo” Aleksandra Sikorska z kolei konfrontuje film Julie Taymor o Fridzie z biografi artystki. Sylwetk Adama Chmielowskiego, czyli witego Brata Alberta, z okazji koczcego si Roku Brata Alberta przedstawia Aleksandra Sikorska, a Karolina Staszak komentuje konferencj „Nie/moliwa autonomia sztuki”, ktra odbya si w Galerii EL w Elblgu, oraz towarzyszcy jej wieczr performace. O cyganerii z East Village na marginesie wystawy „Club 57: Film, Performance, and Art in the East Village, 1978-1983” pisze Wojciech Delikta. Z kolei seri „Polska awangarda” artykuem o grupie Jung Jidysz kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka. W najnowszym „Arteonie” take: wystaw „Pablo Picasso. Between Cubism and Neoclassicism: 1915-1925” w rzymskim Quirinal Stables recenzuje Piotr Bernatowicz, a malarstwo Nickity Tsoya rekomenduje Marcin Krajewski. Dorota aglewska kontynuuje cykl o rynku sztuki tekstem na temat relacji krgw atrybucyjnych do ceny obrazu na przykadzie kolekcji rodziny Porczyskich. W listopadowym „Arteonie” ponadto: inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Frida Kahlo, „Autoportret z mapami”, 1943, olej na ptnie, 81,5 63 cm, The Jacques and Natasha Gelman Collection of Mexican Art, the Vergel Foundation and the Tarpon Trust, © 2017 Banco de Mxico Diego Rivera Frida Kahlo Museums Trust, Mexico, D.F. / Artists Rights Society (ARS), New York, mat. pras. CK Zamek w Poznaniu

Alessandro Mendini, architekt i projektant, Muzeum Narodowe i Stary Browar w Poznaniu, od 29.04.2004 r.

Anna Borzeskowska
Alchemia Mendiniego

„Byoby dobrze, gdyby udao si przeama denie do coraz wikszej izolacji dziedzin sztuki. Od czasu do czasu architekci powinni si wzi za wzornictwo, malarze za architektur, projektanci za malarstwo. W ten sposb wnieliby swoje dowiadczenie do innych dyscyplin i taka wymiana idei mogaby przynie interesujce rezultaty” – pisa w 1979 r. Alessandro Mendini.
Alessandro Mendini projektuje obiekty, meble, wntrza, maluje obrazy, tworzy instalacje artystyczne. Wraz z bratem Francesco w latach 70. i 80. dziaa w studiu projektowania graficznego Alchymia, wprowadzajc twrczy ferment do woskiego wzornictwa. To on sformuowa program studia; sprawi, e zainteresowano si przepywem form i znacze pomidzy sztuk a produktem. Powstajce projekty charakteryzoway si ostrymi, ywymi kolorami i odwanymi formami czerpanymi z gry pomidzy konwencjami art deco i modernizmu.
Za swoje osignicia artysta zosta honorowym czonkiem Bezalel Academy of Arts and Design w Jerozolimie, a take laureatem woskiej nagrody designu i architektury Compasso d’Oro z 1979 i 1981 roku. Moe si take poszczyci honorowym tytuem Architectural League of New York oraz Chevalier des Arts et des Lettres Republiki Francuskiej. Pracowa jako profesor projektowania w wiedeskiej Hochschule fr Angewandte Kunst. Wsppracuje z midzynarodowymi firmami, takimi jak Alessi, Philips, Swarovski. By redaktorem naczelnym pism „Casabella”, „Modo” oraz „Domus”, periodykw z dziedziny sztuki i projektowania. Od 1989 r. prowadzi Atelier Mendini. W ramach jego dziaalnoci jest zapraszany do udziau w prestiowych przedsiwziciach. Lista zaprojektowanych i zrealizowanych przez niego dzie jest duga. Naleaoby wymieni m.in.: rezydencj Alessiego w Omegnie (Wochy), kompleks teatralny Teatrino della Bicchieraia w toskaskim Arezzo, fabryk Alessi, muzeum Forum di Omegna, adaptacj zabytkowej czci rzymskiego dworca kolejowego Roma Termini, pomnik pamici ofiar w Hiroszimie, Groninger Museum w Holandii, kasyno Arosa w Szwajcarii, przebudow architektoniczn dzielnicy szwajcarskiego miasta Lugano, projekt centrum multimedialnego oraz pomieszcze biurowych firmy Madsack w Hanowerze. W ostatnich latach wystawia m.in. w paryskich Centre Pompidou i Foundation Cartier pour l’Arte Contemporain, w Palazzo Reale w Barcelonie oraz w galeriach sztuki wspczesnej w USA, Japonii i wielu krajach Europy, a jego dziea znajduj si w wielu muzeach i prywatnych kolekcjach na caym wiecie.
Najsynniejsze prace artysty, stworzone w cigu ostatnich dwudziestu lat, przyjad do Poznania z europejskich galerii i muzew, m.in. z paryskiego Foundation Cartier pour l’Arte Contemporain, Vitra Design Museum w Bazylei, muzew w Groningen i Utrechcie. Na poznaskiej wystawie pojawi si jednak take zupenie nowe realizacje, zaprojektowane przez Mendiniego specjalnie na t okazj.

Alessandro Mendini, instalacja w Groningen Museum, 1994 r.

 

 

 

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym