strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B G J K L Ł P R S W Z KONKURSY
   »

Listopadowy „Arteon” już w sprzedaży, a w nim:Wojciech Delikta przedstawia sylwetkę i twórczość Dory Maar w kontekście retrospektywnej wystawy w Tate Modern w Londynie. Agnieszka Salamon-Radecka omawia wystawę „Nigdy więcej. Sztuka przeciw wojnie i faszyzmowi w XX i XXI wieku” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, a Georgii Gruew pisze o Williamie Blake’u z okazji wystawy jego dzieł w Tate Britain. Z kolei Kajetan Giziński recenzuje 7. Międzynarodowe Biennale Pasteli w Nowym Sączu. W najnowszym „Arteonie” także: o pokazie „Komponowanie przestrzeni. Rzeźby awangardy”, odbywającym się w Muzeum Sztuki w Łodzi, pisze Karolina Greś. Twórczość Pawła Nowaka przedstawia Zofia Jabłonowska-Ratajska. W rubryce „Czytanie sztuki” Karolina Staszak omawia plakat tegorocznego Marszu Niepodległości. Z kolei Zbigniew J. Mańkowski zastanawia się nad wolnością artysty w kontekście filmu „Van Gogh. U bram wieczności”. W listopadowym „Arteonie” również: w ramach działu „Sztuka młodych” Maria Roszyk omawia twórczość Joanny Pietrowicz, a w rubryce „Zaprojektowane” Ilona Rosiak-Łukaszewicz prezentuje biżuterię etniczną jako kod kulturowy. Zapraszamy do lektury!

Okładka: Dora Maar, „The years lie in wait for you”,c. 1935, photograph, gelatin silver print on paper 355 × 254 mm, The William Talbott Hillman Collection, © ADAGP, Paris and DACS, London 2019, mat. pras. Tate Modern

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

 

Back to the Future. Shanghai Arts., IF Museum Inner Spaces, Poznań

Cai Meng Ling
Powrót do przyszłości
Ostatnie dziesięć lat to dla instytucji zajmujących się najnowszą sztuką chińską okres próby i zadomawiania się na miejscowym rynku sztuki. Szanghaj nie jest tu wyjątkiem, choć jego nowatorskie galerie i muzea pojawiają się powoli i ostrożnie. Każdego roku powstają nowe, niektóre czysto komercyjne, inne mocno eksperymentalne. Niestety, niewielu z nich udaje się przetrwać próbę czasu. Wielu artystów zdaje się przede wszystkim polegać na przybyszach z Zachodu, którzy dostarczają im okazji do wystawiania prac oraz zyskania międzynarodowej sławy. Jedno jest pewne, że sztuka stała się świadomym narzędziem promocji Szanghaju, w nowym wydaniu tego miasta, jako postmodernistycznej metropolii, która zabiega o czołową pozycję wśród miast azjatyckich.
Po okresie żywiołowego i nieco chaotycznego wzrostu, który groził destabilizacją, nastąpił etap porządkowania i instytucjonalizowania procesów gospodarczych i społecznych. Równoległe tendencje można zaobserwować w życiu kulturalnym. Sztuka współczesna staje się częścią oficjalnego obiegu kultury. Dowodzą tego otwarte w końcu 2003 r. Duolun Museum of Modern Art oraz odbywające się regularnie Biennale w Szanghaju, będące okazją do zaprezentowania kreatywności miasta i jego nowatorskiej sztuki. Z drugiej strony, władze Chińskiej Republiki Ludowej zdają sobie sprawę, że nie są w stanie zatrzymać produkcji artystycznej, wolą więc dostarczyć artystom przestrzeni, w której, chociaż częściowo, będą mogły ich kontrolować. Szanghajscy artyści są świadomi, że bezużyteczne jest otwarte podejmowanie tematów politycznych, nie szczędzą jednak wysiłków, by najpierw wynegocjować przestrzeń dla nich samych w kadrze kultury reformistycznej. Sztuka powstająca obecnie w Szanghaju podejmuje, choć nie wprost, ale zdecydowanie, dylematy związane z przestrzenią publiczną, ponieważ to tutaj, a nie gdzie indziej sytuuje się jej własna przyszłość oraz przyszłość społeczeństwa napędzanego machiną neoliberalnej modernizacji.
Na wystawie „Back to the Future, Shanghai Arts”, zorganizowanej w maju w IF Museum Inner Spaces w Poznaniu, której kuratorem był Gu Zhenqing, komisarz muzeum Duolun, we współpracy z Tomaszem Wendlandem i Magdaleną Czechońską, widzowie byli świadkami dialogu, który podejmują artyści szanghajscy z przyszłością, dialogu prowadzonego z perspektywy rzeczywistości i doświadczeń pokolenia artystów urodzonych w latach 1960-1970, którzy - jak pisze Claude Weill w „Le Nouvel Observateur” - „urodzili się w Chinach – koszarach Mao, dorastali w Chinach - »szybko się bogaćcie« Deng Xiaopinga, a ich dorosłe życie to czas turbo – Chin Jiang Zemina”, a od niedawna w Chinach zrównoważonego wzrostu Hu Jintao.

Tłumaczenie Magdalena Czechońska

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym