strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B K Ł R S W Z KONKURSY

Radom
Muzeum im. Jacka Malczewskiego
"Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego"
04.10.2019 - 31.01.2020
Patronat „Arteonu”

Termin wystawy wiąże się z 90. rocznicą śmierci artysty, która przypada 8 października 2019 roku. Na wystawie zostaną pokazane prace artysty zarówno z kolekcji muzealnych, jak i zbiorów prywatnych. Tematem przewodnim wystawy jest portret i postać kobiety w twórczości Jacka Malczewskiego. Artysta, będąc najznamienitszym przedstawicielem symbolizmu w dziejach malarstwa polskiego, był przede wszystkim znakomitym, a przy tym popularnym portrecistą swoich czasów. Stworzył szereg wizerunków kobiecych zamkniętych w tradycyjnej formule reprezentacyjnej, typowej dla ówczesnych czasów, ale też w wielu portretach umieszczał modelki w alternatywnym świecie mitologii i symbolicznych treści, tak bardzo charakterystycznych dla jego dojrzałej twórczości.
Zamierzeniem wystawy jest również prezentacja wizerunków kobiet, które odegrały znaczące role w życiu artysty. Wśród najważniejszych modelek, które pojawiają się w jego obrazach, są panie wywodzące się z rodzinnego kręgu malarza: matka, siostry, żona i córka. Wielokrotną bohaterką obrazów była ukochana muza – Maria Balowa, mająca ogromny wpływ na rozwój twórczości malarza, czy pojawiająca się na wielu jego późniejszych płótnach Maria Sozańska, żona malarza Michała Sozańskiego. Artysta portretował również wybitne aktorki, m.in. Helenę Marcello, Irenę Solską, czy Helenę Sulimę, a także malarki: Zofię Atteslander oraz przyjaciółkę rodziny i autorkę monografii artysty – Michalinę Janoszankę. Jacek Malczewski w swojej twórczości nie tylko składał hołd kobiecej urodzie, ale również potrafił uchwycić i wydobyć jej charakter i osobowość, co sprawiało, że obraz nie był wyłącznie dekoracyjnym konterfektem modelki. Obrazom prezentowanym na wystawie będą towarzyszyć fotografie kobiet sportretowanych przez artystę. 

Jacek Malczewski, „Pierwiosnek – Portret własny z żoną”, 1905, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie, mat. pras. Muzuem im. Jacka Malczewskiego w Radomiu

[zwiń]

   »

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Obrazy Polskie/Polenbilder 1975-2005. Bernd Schwarzer, Krypta u Pijarów, Kraków

Patrycja Cembrzyńska
Bóg lubi wszystkich malarzy

Źródła neoekspresyjnego malarstwa niemieckiego tkwią głęboko w historii ostatniego pięćdziesięciolecia. Bernd Schwarzer pyta o stan świadomości współczesnego Niemca, o pamięć o hitleryzmie, o mur berliński, w końcu o polityczną rolę dzisiejszych Niemiec. Bliski ideom swego nauczyciela Josepha Beuysa, traktuje sztukę jako terapię, która ludziom uwikłanym w koło historii, pomaga się uwolnić od traumatycznych przeżyć. Jest idealistą. Wierzy w misję artysty i w to, że sztuka może zmieniać świat. „Gott hat alle Maler gern” („Bóg lubi wszystkich malarzy”)z lat 1978-1980 to jeden z pierwszych obrazów, z którymi zostaje skonfrontowany widz na wystawie w krakowskiej Krypcie u Pijarów.
Związany z Düsseldorfem artysta odwiedził w latach 80. Polskę kilkakrotnie. Wówczas w jego pracach zaczęły się pojawiać fotografie Jana Pawła II, Czarna Madonna częstochowska oraz zdjęcia z wieców poparcia dla Solidarności. Częstym motywem prac Schwarzera stała się polska flaga („Polnisches Flaggenbild”, 1975-1976; „Noch ist Polen nicht verloren”, 1985-1988). Z czasem narodziła się cała seria „Obrazów polskich”, których osią jest przeplatająca się historia obu krajów.
Rzeczywistość polityczna i socjokulturowa nowej Europy, będąca głównym tematem sztuki Schwarzera, składa się z obrazów - symboli. Papierowe mapy, banknoty przywiezione z odwiedzanych przez artystę krajów czy twarze polityków wycięte z okładek czasopism – wszystko to, co dla przedstawiciela pop-artu byłoby cywilizacyjnym odrzutem, niemiecki malarz podnosi do rangi świadka historii – pamiątek kształtujących grupową tożsamość.

Bernd Schwarzer, „Obrazy polskie/ Polenbilder 1975-2005”,Galeria Krypta u Pijarów, Kraków, 17.05.-4.06.2005 r.; Fabryka Trzciny, Warszawa, 18.05.-14.06.2005 r.; Muzeum Diecezjalne w Opolu, 17.06.-12.07.2005 r.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym