strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

\"Zobacz to, co ja\", Ośrodek Propagandy Sztuki, Łódź, od 13.01 do 12.02.2006 r. Wystawa odbyła sie w ramach projektu \"Wymiana\"

Justyna Ryczek
Popatrzmy. Co widzimy?
Jedenaście artystycznych projektów tworzy wystawę „Zobacz to, co ja”, prezentującą młodych artystów z Poznania. Jej narracja buduje się wokół zagadnień związanych ze sztuką, aczkolwiek dokonuje się w szerokim polu odniesień do otaczającej nas rzeczywistości. Kurator Przemysław Jędrowski świadomie podjął grę ze stereotypowym widzeniem Poznania na scenie artystycznej, a także grę z samym malarstwem jako przejawem „młodej polskiej sztuki”. Integralną częścią prezentacji był również występ dwóch muzyków. Nie było to jedynie uprzyjemnienie oglądu, lecz dopełnienie i zadanie kolejnych pytań. Młoda sztuka z Poznania zaprezentowała wspólne ciekawe oblicze. Młodzi artyści nieustannie poszukują, z jednej strony skupiają się na obszarach pomijanych, z drugiej tak dobrze znanych, że także nie zwraca się na nie uwagi. Nie zawsze są to próby przekonujące, ale istotne, bowiem jak zauważył Wolfgang Welsch „widzimy nie dlatego, że nie jesteśmy ślepi – widzimy dlatego, że jesteśmy ślepi na większość rzeczy; uwidocznić oznacza zarazem uniewidocznić coś innego”.

Rafał Jakubowicz, wlepki. Fot. Archiwum R. Jakubowicza

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym