strona gwna > patronaty

W lutowym „Arteonie” wystaw „Wielka Wojna”, odbywajc si w Muzeum Sztuki w odzi, recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. Jerzy Fober z kolei prezentuje sylwetk i rzebiarsk twrczo Stanisawa Kulona. Prezentacj „Trzy pocztki – 1918, 1945, 1989” we wrocawskim Muzeum Architektury omawia Karolina Majkowska. W stulecie Bauhausu seri przybliajc szko Waltera Gropiusa i fenomen tego ruchu inauguruje Wojciech Delikta. Aleksandra Sikorska komentuje premier filmu dokumentalnego „Walka: ycie i zaginiona twrczo Stanisawa Szukalskiego”.
Ponadto w najnowszym „Arteonie” w rubryce „Zaprojektowane” rodowisko wrocawskich artystw sztuk uytkowych omawia Julia Baszczyska. W „Archiwum” o wystawie „Advancing American Art” z 1947 roku pisze Diana Stelowska. Z kolei w dziale „Sztuka modych” Marcin Krajewski przedstawia graficzk Ewelin Koakowsk, a Aleksandra Kargul – Magdalen Obsadn. W lutowym „Arteonie” take inne recenzje i artykuy oraz aktualia i stae rubryki.

Okadka: Stanisaw Ignacy Witkiewicz, „Walka (Rbanie lasu)”, 1921-1922, farby olejne, ptno, Muzeum Sztuki w odzi

 

„By kobiet”, Paac Schoena Muzeum w Sosnowcu, 7.09-29.10.2017

Stare nowe
„By kobiet” w Paacu Schoena w Sosnowcu
Aleksandra Sikorska

Na wystawie pokazano wiele dobrych prac, w tym te pojedyncze obrazy twrcw wybitnych, jak i sabych (np. Janiny Kraupe „Autoportret z horoskopem”, prace Michaa Minora czy te Magorzaty Rozenau „Brunetki, blondynki”). Ta rozbieno w jakoci wystawianych dzie jest atwo dostrzegalna, nawet dla widza o niewprawionym oku. Wydaje si, e autorzy ekspozycji w celu zwikszenia liczby przedstawianych dzie do grona cenionych nazwisk dodali prace twrcw o znacznie mniejszych umiejtnociach. Ale nie jest to jedyna przyczyna mojego niezadowolenia. Ot, wystawie sosnowieckiej towarzyszy katalog, ktrego poszczeglnym czciom odpowiadaj tytuy jej moduw. I na tym koczy si jakakolwiek jego spjno. Nie jest to katalog, ktrego gwnym tematem s wystawiane dziea sztuki. We fragmencie tekstu, ktremu patronuj „salon i buduar”, nie odnajdujemy adnych informacji na temat dziaa dam skoncentrowanych wok ycia towarzyskiego (podobna sytuacja dotyczy take pozostaych moduw wystawy). W tekcie autorstwa Ewy Chmielewskiej moemy za to przeczyta, pisan chyba – jak mniemam – na kolanie krtk histori ruchu feministycznego a po wspczesno. Sam sposb przywoywania w katalogu realiw historycznych czsto jest zdawkowy, jednostronny. Autorka piszc o historii ruchu emancypacyjnego w Polsce, nie wspomina np. o tym, e zaborcy byli niechtni ideom emancypacyjnym, za to krytykuje dziaalno szk przyklasztornych, w ktrych uczono dziewczta czytania i pisania. Nie ukazuje rnorodnoci postaw emancypacyjnych polskich artystek, ktrych dziaalno skupiaa si na rnych kwestiach; nie odnotowuje, e czsto poetki i pisarki w swoich dziaaniach prezentoway wartoci dalekie od feminizmu, o czym wiadczy choby postawa Gabrieli Zapolskiej – bohaterki pokazywanej na wystawie akwareli Juliana Faata z 1898 roku („Portret Gabrieli Zapolskiej”).

Jadwiga Maziarska, „Kompozycja”, 1973, materiay prasowe Muzeum w Sosnowcu

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym