strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

„Tony Cragg – rzeźba”, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 11.06-30.10.2016

Nieużyteczna materialność
Tony Cragg w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
Justyna Żarczyńska

W pracach Cragga widać balansowanie między figuracją a abstrakcją, choćby w takich rzeźbach, jak eksponowane w Orońsku „Helix Head” (2007), „Woman’s Head” (2007) czy „Instant” (2011). Rzeźby wymagają zaangażowania ze strony odbiorcy, przypatrywania się im pod różnym kątem, obchodzenia z każdej strony. Wówczas bowiem ujawniają swoją dwoistą naturę – w na pierwszy rzut oka abstrakcyjnych formach można dostrzec zarysy zmultiplikowanych twarzy, zmieniających się w zależności od perspektywy, jaką przyjmuje odbiorca, poruszających się i rozmywających w tym ruchu. Cragg odwołuje się tutaj niejako do typowej dla ludzkiego wzroku tendencji do doszukiwania się w rozmaitych formach kształtów nam znanych, a więc oswojonych, niejako bezpiecznych.

Fragment wystawy „Tony Cragg. Rzeźba” w Galerii Oranżeria w Orońsku, fot. © Jan Gaworski, CRP w Orońsku

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym