strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L O P R S T W Z

Bytom
Muzeum Grnolskie
"W rytmie buntu. Awangarda polska dwudziestolecia midzywojennego"
22.11.2017 - 22.04.2018
Patronat „Arteonu”

W sztuce polskiej rok 1917 jest uznawany za dat przeomow w kontekcie powstajcych nurtw awangardowych. Warty podkrelenia jest fakt, i w zryw stanowi kontynuacj podjtych na pocztku drugiego dziesiciolecia  XX wieku prb zrewolucjonizowania bdcych w stagnacji obszarw rodzimych rodowisk twrczych. Realizowane wwczas w Krakowie Wystawy Niezalenych (inspirowane francuskimi Salonami Odrzuconych) byy pierwsz zapowiedzi majcych wkrtce nastpi zmian. W rytmie buntu powstaway kolejne ugrupowania. W rytmie buntu wobec zastanych w kraju, tamszcych modych artystw norm, ale rwnie wobec cakowitego naladownictwa sztuki zachodnioeuropejskiej. Ekspresjonici, formici, Bunt, Rytm, Zwornik, Jednorg, Komitet Paryski, Szczep Szukalczykw herbu Rogate Serce…, a wrd nich przemieszczajcy si twrcy, goszcy potrzeb natychmiastowej artystycznej rewolucji. Przygotowywana w Muzeum Grnolskim ekspozycja stawia sobie za cel ukazanie rnorodnoci zjawisk tego okresu. Przyblia nowatorsk problematyk, miae formy wyrazu, a take niepoddajce si fali krytyki zdecydowane dziaania majce da w przyszoci grunt dla rodzcych si przez kolejne dziesiciolecia kontynuacji midzywojennych zryww awangardowych. Na ekspozycji w przewaajcej liczbie obecne s prace graficzne i rysunkowe, dla wielu twrcw stanowice najdoskonalsze medium obranych przez nich postaw. S rwnie prace rzebiarskie Xawerego Dunikowskiego (z okresu Wystaw Niezalenych), a take jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci polskiej sztuki – Stanisawa Szukalskiego (obok pracy rzebiarskiej, paskorzeba oraz prace na podou papierowym). Wyjtek malarski stanowi zesp wybranych prac przedstawicieli Komitetu Paryskiego. W Bytomiu mona oglda prace autorstwa m.in.: Zbigniewa Pronaszki, Leopolda Lewickiego, Tytusa Czyewskiego, Bolesawa Stawiskiego, Zygmunta Waliszewskiego, Leona Chwistka, Zofii Stryjeskiej, Witkacego, Rafaa Malczewskiego, Brunona Schulza, Stefana Mroziskiego, Stanisawa Szukalskiego i artystw Szczepu herbu Rogate Serce, Jzefa Czapskiego, Ewy unkiewicz-Rogoyskiej, Wiktorii Goryskiej, Jana Hrynkowskiego, Janusza Marii Brzeskiego czy Karola Hillera.

Witkacy, „Bajka”, 1932, tusz, akwarela, MGBSz 3281, mat. pras. Muzeum Grnolskiego w Bytomiu

[zwi]

   »

W styczniowym „Arteonie” wspominamy rok 2017 - najpikniejsz wystaw, najgupsze wydarzenie, pozytywn tendencj, niepokojce zjawiska i miejsce, ktre zaistniao. Twrczo Modiglianiego w kontekcie londyskiej wystawy w Tate Modern omawia Wodzimierz Wrzesiski. Berlisk realizacj Jamesa Turrella prezentuje Wojciech Delikta. Karolina Staszak przedstawia malarstwo Andrzeja Biernackiego, a Marcin Krajewski rekomenduje obrazy Rafaa Borcza. 
Ponadto: wystaw „Wyzwanie moderny. Wiede i Zagrzeb okoo 1900” w wiedeskim Belvedere recenzuje Grayna Krzechowicz. Anna Bartosiewicz przyblia pokaz „In the stream of time” odbywajcy si w BWA w Bydgoszczy. W rubryce „Rynek sztuki” Dorota aglewska omawia tajniki aukcji. Zbigniew Jan Makowski dzieli si refleksjami po filmie „The Square” Rubena stlunda, a konferencj dotyczc problemw wczesnej polskiej awangardy przypomina Agnieszka Salamon-Radecka.
W najnowszym numerze jak zawsze: felieton Andrzeja Biernackiego, aktualia i inne stae rubryki.

"Nicola Samori. Religo", TRAFO Trafostacja Sztuki, Szczecin, 18.01-22.03.2015

Malowanie „Innego”
Wystawa Nicoli Samoriego w Trafostacji Sztuki
Micha Haake

Odwoanie do dawnej sztuki portretowej i jednoczesne zdeformowanie rysw w sposb, ktry odsania misno ciaa, budz we mnie nieodparte skojarzenia z twrczoci Francisa Bacona i jego transpozycj „Portretu Innocentego X” Velzqueza. Podobnej deformacji Nicola Samori dokonuje wobec wikszoci figur, ktre przywouje z odlegej, najczciej barokowej tradycji malarskiej. Wszystkie one wydaj si zrazu by ofiarami destrukcji, zmierzajcej do zakwestionowania i unicestwienia dziedzictwa przeszoci, dokonanej z determinacj rwn okazywanej swego czasu przez rnej maci ikonoklastw.(...) Zaproponowany tu kierunek odczytania deformacji postaci na obrazach Samoriego pozwala podtrzyma praca „Il Pasto”, czyli „Posilenie”, z 2012 roku. Pnagi modzieniec tuli si do postaci, ktra przyjmuje go w szeroko rozwarte ramiona i obejmuje paszczem. W relacji tej bezsprzecznie  zawarte jest odniesienie do tematu syna marnotrawnego. Jednoczenie obejmujca figura jest od ramion po gow pozbawiona swej cielesnej powoki, ktra, zdarta z niej, zwiesza si i dodatkowo okrywa nagie ciao modzieca. Skra, ktra staje si paszczem; gest opieki jako rwnoznaczny z dokonaniem ofiary z siebie. Ofiarujca si posta ukazana jako ta, ktrej tosamo jest czym radykalnie innym od ludzkiego ciaa, a zarazem wyraa si przez ludzki jzyk gestw. Te gstniejce, przekraczajce mono adekwatnego opisu relacje mog jako cao odnosi si jedynie do Boga i jego wcielonej postaci – Chrystusa.

Nicola Samori, „Il Pasto”, 2012, dziki uprzejmoci artysty

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym