strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

„Jan Berdyszak. Horyzonty grafiki”, Muzeum Narodowe w Poznaniu, 15.06-24.08.2014

Horyzonty wyobraźni
Retrospektywa Jana Berdyszaka w MNP
Anna Zielazny

W zaaranżowaniu przestrzeni na potrzeby wystawy „Jan Berdyszak. Horyzonty grafiki” widoczny jest wpływ ograniczeń przestrzennych muzeum, które jednak zostały przekute na korzyść retrospektywy. Prace Berdyszaka umieszczono w odrębnych pomieszczeniach głównie ze względu na technikę wykonania (olej na płótnie, matryce do grafik, grafiki, formy przestrzenne, szkło etc.) W związku z tym podczas zwiedzania widz odbiera dzieła w pewnym sensie posegregowane. Nie utrudnia to jednak recepcji dzieł artysty, przeciwnie – sprzyja odczytaniu problemów nurtujących twórcę. Nie sposób tu napisać o nich wszystkich. Ale nawet wybór dzieł da pojęcie zarówno o zróżnicowaniu dorobku, jak i o jego spójności, czyli o przenikaniu się i uzupełnianiu różnych jego wątków.
Jednym z głównych motywów pojawiających się w twórczości Berdyszaka jest problem pustki. Objawia się on między innymi w pracy „Koło podwójne XXI” z 1968 roku. Mogłoby się wydawać, że Berdyszak po prostu dziurawi płótno (podobnie jak czynił Lucio Fontana), ukazując jego materialność i w konsekwencji pozbawiając je artystycznego – transcendentnego wymiaru. Artysta jednak nie tyle dziurawi obraz, ile go otwiera. Sprawia, że przestrzeń zostaje zaangażowana w strukturę obrazu.

Jan Berdyszak, „Reszty reszt”, 2008-2014, deska, płótno, pleksi, akryl, olej, instalacja site-specific, fot. Z. Orłowski, materiały prasowe Muzeum Narodowego w Poznaniu

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym