strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K L N O P S T W Z

Cieszyn
Miejska Galeria Sztuki 12
Tadeusz Kantor, "Brudnopisy"
13.10.2017 - 30.11.2017
Patronat „Arteonu”

Ekspozycja „brudnopisw” Tadeusza Kantora w Miejskiej Galerii Sztuki 12 w Cieszynie jest kolejnym (po Galerii Foksal [2015] i Zbrojowni Sztuki w Gdasku [2017]) pokazem realizacji kantorowskiego projektu z lat 70. Skada si z ponad 100 wydrukw zapiskw, notatek etc., wykonanych w duych powikszeniach. Gwny akcent wystawy zosta pooony na bardzo wane dla Kantora pojcia: istot twrczoci i dzieo sztuki. W toczonej w latach 60. XX wieku wiatowej dyskusji na temat tej problematyki gos polskiego artysty brzmia niezwykle nowatorsko. Przy okazji zorganizowanej w Galerii Krzysztofory w 1963 roku „Antywystawy” Kantor pisa: „Byo to moim wasnym, indywidualnym odkryciem – to uznanie za twrczo caych rejonw »strychw« wiadomoci, skadw pamici, nobilitowanie tego, co nazywa si rupieciarni naszej wiadomej dziaalnoci”. (...) Zupenym jednak nowatorstwem byo przeniesienie toczonego na gruncie sztuki dyskursu na teren teatru. W dzisiejszych czasach, kiedy sztuka zaanektowaa dla swych celw te teatr i film, rezygnujc przy tym z definicji samego dziea sztuki, warto ten aspekt twrczoci przypomnie i wyeksponowa. Rwnie dlatego, e zwykle jest on pomijany w pracach powiconych dziaalnoci teatralnej Kantora, jak i niedostrzegany w pracach badaczy piszcych o wspczesnej sztuce wizualnej. Dawne zapiski byy take punktem wyjcia dla aktualnej twrczoci, ogniskujcej si wok problematyki wspomnienia i pamici. Jak pisa: „Resztki maj niezwykle siln sfer emocjonaln = artystyczn! A co dopiero swoje wasne resztki”. Cieszyska wystawa „brudnopisw” nie jest prezentacj archiwalnych dokumentw. Ma ambicj zwrcenia uwagi na potrzeb identyfikacji aktualnej polskiej kultury z pojciami, ktre proponuje sztuka Kantora: nie tylko idei historii i pamici, ale te wiadomoci, tosamoci i uniwersalnoci.  L. S.

Wystawa „Brudnopisw” Tadeusza Kantora w Galerii Foksal, 2015, fot. Bartosz Grka, mat. pras. MGS 12 w Cieszynie

 

[zwi]

   »

W listopadowym „Arteonie”: z okazji wystawy „Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu Krystyna Raska-Gorgolewska przyblia twrczo Meksykanw oraz historyczne i polityczne okolicznoci, w jakich powstawaa. W rubryce „Filmowo” Aleksandra Sikorska z kolei konfrontuje film Julie Taymor o Fridzie z biografi artystki. Sylwetk Adama Chmielowskiego, czyli witego Brata Alberta, z okazji koczcego si Roku Brata Alberta przedstawia Aleksandra Sikorska, a Karolina Staszak komentuje konferencj „Nie/moliwa autonomia sztuki”, ktra odbya si w Galerii EL w Elblgu, oraz towarzyszcy jej wieczr performace. O cyganerii z East Village na marginesie wystawy „Club 57: Film, Performance, and Art in the East Village, 1978-1983” pisze Wojciech Delikta. Z kolei seri „Polska awangarda” artykuem o grupie Jung Jidysz kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka. W najnowszym „Arteonie” take: wystaw „Pablo Picasso. Between Cubism and Neoclassicism: 1915-1925” w rzymskim Quirinal Stables recenzuje Piotr Bernatowicz, a malarstwo Nickity Tsoya rekomenduje Marcin Krajewski. Dorota aglewska kontynuuje cykl o rynku sztuki tekstem na temat relacji krgw atrybucyjnych do ceny obrazu na przykadzie kolekcji rodziny Porczyskich. W listopadowym „Arteonie” ponadto: inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Frida Kahlo, „Autoportret z mapami”, 1943, olej na ptnie, 81,5 63 cm, The Jacques and Natasha Gelman Collection of Mexican Art, the Vergel Foundation and the Tarpon Trust, © 2017 Banco de Mxico Diego Rivera Frida Kahlo Museums Trust, Mexico, D.F. / Artists Rights Society (ARS), New York, mat. pras. CK Zamek w Poznaniu

„Sia i patos. Barokowy wiat Mistrza Rubensa”, Miejska Galeria Sztuki, Zakopane, 5.07-31.08.2014

Graficzny interes ksicia malarzy
Zakopiaska wystawa grafik z warsztatu Rubensa
Pawe Ignaczak

Nazwisko Rubensa zna dzi chyba kady, a i w jego epoce aden malarz nie mg si z nim rwna saw. By artyst – arystokrat, yjcym na dworach ksit i krlw. Jego talent nie tylko zyskiwa mu przychylno najpotniejszych postaci wczesnej Europy, ale te stanowi mocny atut podczas jego misji dyplomatycznych. Niech nas jednak nie zmyli ten obraz dystyngowanego dyplomaty o arystokratycznych manierach. Ten ksi malarzy by jednoczenie biznesmenem, ktry do perfekcji opanowa sztuk autoreklamy i doskonale dba o swoje interesy. (...) Po powrocie w 1608 roku do Antwerpii kariera Rubensa rozwijaa si byskawicznie: zosta malarzem arcyksit Alberta i Izabeli rzdzcych Niderlandami i otworzy warsztat, gdzie uczniowie i wsppracownicy pomagali mu sprosta licznym zamwieniom. W tym samym czasie powstay pierwsze ryciny wedug jego obrazw. Rubens du wag przywizywa do kontroli produkcji rycin wedug swoich obrazw i rysunkw. Chodzio nie tylko o bezporedni nadzr nad rytownikami, ale te zabezpieczenie si przed faszerzami czy artystami kopiujcymi jego ryciny bez jego zgody. Rubens jako pierwszy malarz na du skal stara si zabezpieczy swoje ryciny tzw. przywilejami, czym w rodzaju copyright. Jednak kwestia dochodw, jakie mg czerpa ze sprzeday rycin, bya tu mniej istotna. Waniejsza bya dbao o ich wysok jako: to one sawiy w caej Europie geniusz Rubensa i jego nowoczesny styl malarski, czcy tradycj renesansu z barokow dynamik.

Paulus Pontius (1603-1658), „wity Franciszek opakujcy Chrystusa”, miedzioryt, 1628, materiay prasowe MGS w Zakopanem

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym