strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C D G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

Mediations Biennale 2012 „The unknown – niepojmowalne”, CK Zamek, MNP, dawna synagoga, Muzeum Archidiecezjalne, Galeria u Jezuitów i inne miejsca wystawiennicze oraz sakr

Sakralne przestrzenie – globalne aspiracje
3. Mediations Biennale
Piotr Bernatowicz

„Unknown” – niepojmowalne, nieznane, niewiadome – tak można przetłumaczyć tytuł tegorocznej edycji Mediations Biennale. Powiedzieć, że brzmi zagadkowo – to banał, ale może właśnie zagadkowość ma być tutaj haczykiem wyostrzającym uwagę potencjalnych widzów biennale. Dyrektor biennale, Tomasz Wendland, zaprosił troje głównych kuratorów: Friedhelma Mennekesa, niemieckiego krytyka, kuratora i członka Towarzystwa Jezusowego; Denise Carvalho, brazylijsko-amerykańską teoretyczkę z doktoratem, po studiach z zakresu teorii feministycznych; oraz Japończyka, Fumio Nanjo, dyrektora muzeum sztukiznajdującego się na 51. piętrze biurowca należącego do azjatyckiego potentata na rynku nieruchomości – Mori Building Co. W którą stronę teraz? Czy nowa technologia, jako znak postępu i wiary w możliwości człowieka, ma ustąpić przed tym, co niepojmowalne? Przed sferą tajemnicy? Sacrum? Wskazuje na to zaproszenie Friedhelma Mennekesa, którego działalność polega na próbie łączenia sztuki współczesnej i religii – zadanie dość trudne, skoro sztuka współczesna raczej z dużym dystansem odnosi się do tej sfery.

Nol Hennisen, „Only the dust is eternal”, akcja w kościele Chrystusa Króla w Bochum, maj 2010, © V.G. Bild-Kunst, Bonn 2010, fot. dzięki uprzejmości artysty

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym