strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B G K O P R S T W Z KONKURSY

Gliwice
Muzeum w Gliwicach
"Nieznane arcydziea, nieznani mistrzowie. Malarstwo barokowe na lsku na nowo odkryte"
12.05.2017 - 01.10.2017

W ramach ekspozycji zostanie zaprezentowanych 29 dzie malarskich - najbardziej spektakularne z odkry, ktrych dokonano w trakcie projektu badawczego Malarstwo barokowe na lsku (2012–2016), finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyszego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Na wystawie w Willi Caro znajd si zarwno nieznane dotd, ale znakomite dziea autorstwa wybitnych malarzy, ktrzy tworzyli na lsku, takich jak: Michael Willmann, Karl krta Starszy, Karl Dankwart, Johann Claessens, Philipp Christian Bentum, Johann Franz de Backer, Jeremias Joseph Knechtel, Anton Ernst Beyer, Johann Heinrich Kynast czy Bernhard Krause. Pokaemy take obrazy twrcw dotd zupenie nieznanych, a obecnie zaliczanych w poczet lskich mistrzw pdzla, takich jak: Johann Conrad Phl, Ignaz Depe czy Johann Georg Ernst. Wystawiane w Gliwicach dziea tylko w czci pochodz ze zbiorw muzealnych. W wikszoci s to obrazy, ktre zostay odkryte w kocioach i klasztorach oraz na plebaniach Dolnego i Grnego lska i nie byy dotd publicznie prezentowane. Wrd nich – prawdziwa sensacja - odnaleziony w klasztorze Urszulanek we Wrocawiu nieznany obraz Michaela Willmanna.  To arcydzieo malarstwa barokowego i jeden z najpikniejszych obrazw z pnego okresu twrczoci „lskiego Apellesa” - wirtuozersko malowane w charakterystycznej szkicowej manierze, ppostaciowe przedstawienie w. Augustyna jako Ojca Kocioa. Wszystkie prezentowane na wystawie dziea cechuj si wysok, a w niektrych przypadkach nawet wybitn klas artystyczn stanowic wiadectwo, e malarstwo barokowe na lsku byo fenomenem na skal europejsk, a dzi uzna je naley za jeden z najcenniejszych elementw naszego regionalnego i  narodowego dziedzictwa. Autorem scenariusza wystawy i jej pierwszym kuratoremjest profesor nadzwyczajny  dr hab. Andrzej Kozie  z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocawskiego, drugim kuratorem jest Anna Kwiecie, starszy kustosz Muzeum w Gliwicach.

[zwi]

   »

W czerwcowym „Arteonie” fotorelacja z wrczenia Nagrody „Arteonu” 2016 i wernisau laureatki – Natalii Rybki. Ponadto: Karolina Staszak recenzuje wystaw „Pna polsko. Formy narodowej tosamoci po 1989 roku” w Centrum Sztuki Wspczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie i rozmawia z prof. Piotrem Juszkiewiczem, czonkiem komisji eksperckiej priorytetu „Narodowe zbiory sztuki wspczesnej”, o wydawaniu publicznych pienidzy. Aleksandra Kargul natomiast w rubryce „Pogranicza sztuki” przyglda si wiatu internetowych memw. W najnowszym „Arteonie” take: Justyna arczyska przyglda si wystawie „Tu jestemy. Wybrane prace z kolekcji Krzysztofa Musiaa” w Centrum Sztuki Wspczesnej Znaki Czasu w Toruniu, a o wystawie „A-geometria. Hans Arp i Polska”, odbywajcej si w poznaskim Muzeum Narodowym, pisze Aleksandra Sikorska. Pokaz „Disobedient Bodies” w brytyjskim The Hepworth Wakefield przyblia Wojciech Delikta. W dziale „Sztuka modych” twrczo Karoliny Lizurej prezentuje Karolina Staszak. Seri artykuw „Polska awangarda” rozpoczyna Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o poznaskiej grupie Bunt. W „Notatniku” Wojciech Delikta przedstawia nowe skrzydo Massachusetts Museum of Contemporary Art, a Karolina Staszak prezentuje nowosdeckie BWA Sok. W najnowszym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Natalia Rybka, „Nasze policzone dni”, 2017, olej na ptnie, 100 x 70 cm, dziki uprzejmoci artystki, fot. Jakub Biernacki

„Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, Zachta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 5.06-26.08.2012

Sztuka, wzornictwo i polityka
Midzywojnie widziane z ASP w Warszawie
Piotr Sodkowski
Historyczna wystawa „Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, zorganizowana przez warszawsk Zacht, stanowi dobr okazj do ponownego przyjrzenia si polskiej sztuce pierwszej poowy XX wieku, a zwaszcza okresowi II Rzeczpospolitej. Tytuowe haso dotyczy zwizkw sztuka-pastwo (pawilon narodowy na midzynarodowej wystawie), zmiany otoczenia czowieka wskutek dobrego wzornictwa i sztuki monumentalnej oraz wreszcie politycznych uwika plastykw (studentw i pedagogw). Narracja ekspozycji rozgrywa si na dwch paszczyznach. Cz pokazu dokumentuje histori warszawskiej uczelni, przybliajc jej pocztki i omawiajc wpywowe pracownie: grafiki Wadysawa Skoczylasa (1923-1934), rzeby Tadeusza Breyera (1910-1950), malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego (1922-1938). Nieprzypadkowo kadej z nich powicono oddzieln sal. Wystarczy wspomnie, e Skoczylas uznawany jest za twrc „polskiej szkoy” drzeworytu nowoczesnego i, oglniej rzecz biorc, za propagatora idei budowania sztuki narodowej w oparciu o gralski folklor. Za czasw Breyera Warszawa, obok Krakowa, bya kluczowym orodkiem nauczania rzeby, a mistrz wyksztaci wielu godnych nastpcw, m.in. Mariana Wnuka i Franciszka Strynkiewicza. Z kolei pracownia Pruszkowskiego, malarza, ktry promowa nowy klasycyzm, staa si wanym spoiwem rodowiska artystycznego – kolejni studenci zawizywali a cztery grupy odpowiadajce naukom profesora, w tym najlepiej znane, konserwatywne Bractwo w. ukasza (1925-1930). Cho takie dokumentacyjne odsony wystawy s przecie kompetentne i wartociowe, o wiele ciekawiej prezentuje si cz problemowa – ta, w ktrej padaj pytania o tytuow wszechobecno sztuki, czyli o rozmaite postaci, pod jakimi przenikaa ona poza mury Akademii (a waciwie Szkoy Sztuk Piknych).

Henryk Kuna, „Rytm”, 1921-1925 (model), fot. Joanna Kinowska, materiay prasowe Zachty Narodowej Galerii Sztuki

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym