strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

„Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, Zachta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 5.06-26.08.2012

Sztuka, wzornictwo i polityka
Midzywojnie widziane z ASP w Warszawie
Piotr Sodkowski
Historyczna wystawa „Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, zorganizowana przez warszawsk Zacht, stanowi dobr okazj do ponownego przyjrzenia si polskiej sztuce pierwszej poowy XX wieku, a zwaszcza okresowi II Rzeczpospolitej. Tytuowe haso dotyczy zwizkw sztuka-pastwo (pawilon narodowy na midzynarodowej wystawie), zmiany otoczenia czowieka wskutek dobrego wzornictwa i sztuki monumentalnej oraz wreszcie politycznych uwika plastykw (studentw i pedagogw). Narracja ekspozycji rozgrywa si na dwch paszczyznach. Cz pokazu dokumentuje histori warszawskiej uczelni, przybliajc jej pocztki i omawiajc wpywowe pracownie: grafiki Wadysawa Skoczylasa (1923-1934), rzeby Tadeusza Breyera (1910-1950), malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego (1922-1938). Nieprzypadkowo kadej z nich powicono oddzieln sal. Wystarczy wspomnie, e Skoczylas uznawany jest za twrc „polskiej szkoy” drzeworytu nowoczesnego i, oglniej rzecz biorc, za propagatora idei budowania sztuki narodowej w oparciu o gralski folklor. Za czasw Breyera Warszawa, obok Krakowa, bya kluczowym orodkiem nauczania rzeby, a mistrz wyksztaci wielu godnych nastpcw, m.in. Mariana Wnuka i Franciszka Strynkiewicza. Z kolei pracownia Pruszkowskiego, malarza, ktry promowa nowy klasycyzm, staa si wanym spoiwem rodowiska artystycznego – kolejni studenci zawizywali a cztery grupy odpowiadajce naukom profesora, w tym najlepiej znane, konserwatywne Bractwo w. ukasza (1925-1930). Cho takie dokumentacyjne odsony wystawy s przecie kompetentne i wartociowe, o wiele ciekawiej prezentuje si cz problemowa – ta, w ktrej padaj pytania o tytuow wszechobecno sztuki, czyli o rozmaite postaci, pod jakimi przenikaa ona poza mury Akademii (a waciwie Szkoy Sztuk Piknych).

Henryk Kuna, „Rytm”, 1921-1925 (model), fot. Joanna Kinowska, materiay prasowe Zachty Narodowej Galerii Sztuki

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym