strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B G J K L N O P S T U W Z KONKURSY
   »

W grudniowym „Arteonie” Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje warszawskie wystawy niepodlegociowe: „Znaki wolnoci. O trwaniu polskiej tosamoci narodowej” w Zamku Krlewskim, „Krzyczc: Polska! Niepodlega 1918” w Muzeum Narodowym oraz „Niepodlege. Kobiety a dyskurs narodowy” w MSN. Wojciech Delikta pisze o berliskiej prezentacji dzie koreaskiej artystki Lee Bul w Gropius Bau, a Jdrzej Krystek przyblia histori realizacji i ide pomnika Wdzicznoci, wzniesionego przez poznaniakw jako wotum za odzyskanie przez Polsk niepodlegoci, zniszczonego zaraz po wybuchu II wojny wiatowej. Kajetan Giziski z kolei omawia 10. Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach, a bydgosk wystaw „Wielo w jednoci. Offset, serigrafia, techniki cyfrowe i dziaania intermedialne w grafice polskiej” recenzuje Karolina Gre.
W najnowszym "Arteonie" take: Diana Stelowska omawia obecno odrodzonej Polski na tzw. wystawach wiatowych, odbywajcych si w dwudziestoleciu midzywojennym, a Sebastian Kochaniec przypomina koncepcj estetyki lwowianina Stanisawa Machniewicza. Ponadto w ramach rubryki „Duchowo w sztuce” Tomasz Bika usiuje zdefiniowa rnic pomidzy ikon a idolem. Micha Haake natomiast przyglda si motywom boonarodzeniowym w Katedrze Pnocnej w Pekinie. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stae rubryki.


Okadka: Jacek Malczewski, „Hamlet polski”, 1903, olej, ptno, 100 x 148 cm, fot. Piotr Ligier, © Muzeum Narodowe w Warszawie

„Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, Zachta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 5.06-26.08.2012

Sztuka, wzornictwo i polityka
Midzywojnie widziane z ASP w Warszawie
Piotr Sodkowski
Historyczna wystawa „Sztuka wszdzie. Akademia Sztuk Piknych w Warszawie 1904-1944”, zorganizowana przez warszawsk Zacht, stanowi dobr okazj do ponownego przyjrzenia si polskiej sztuce pierwszej poowy XX wieku, a zwaszcza okresowi II Rzeczpospolitej. Tytuowe haso dotyczy zwizkw sztuka-pastwo (pawilon narodowy na midzynarodowej wystawie), zmiany otoczenia czowieka wskutek dobrego wzornictwa i sztuki monumentalnej oraz wreszcie politycznych uwika plastykw (studentw i pedagogw). Narracja ekspozycji rozgrywa si na dwch paszczyznach. Cz pokazu dokumentuje histori warszawskiej uczelni, przybliajc jej pocztki i omawiajc wpywowe pracownie: grafiki Wadysawa Skoczylasa (1923-1934), rzeby Tadeusza Breyera (1910-1950), malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego (1922-1938). Nieprzypadkowo kadej z nich powicono oddzieln sal. Wystarczy wspomnie, e Skoczylas uznawany jest za twrc „polskiej szkoy” drzeworytu nowoczesnego i, oglniej rzecz biorc, za propagatora idei budowania sztuki narodowej w oparciu o gralski folklor. Za czasw Breyera Warszawa, obok Krakowa, bya kluczowym orodkiem nauczania rzeby, a mistrz wyksztaci wielu godnych nastpcw, m.in. Mariana Wnuka i Franciszka Strynkiewicza. Z kolei pracownia Pruszkowskiego, malarza, ktry promowa nowy klasycyzm, staa si wanym spoiwem rodowiska artystycznego – kolejni studenci zawizywali a cztery grupy odpowiadajce naukom profesora, w tym najlepiej znane, konserwatywne Bractwo w. ukasza (1925-1930). Cho takie dokumentacyjne odsony wystawy s przecie kompetentne i wartociowe, o wiele ciekawiej prezentuje si cz problemowa – ta, w ktrej padaj pytania o tytuow wszechobecno sztuki, czyli o rozmaite postaci, pod jakimi przenikaa ona poza mury Akademii (a waciwie Szkoy Sztuk Piknych).

Henryk Kuna, „Rytm”, 1921-1925 (model), fot. Joanna Kinowska, materiay prasowe Zachty Narodowej Galerii Sztuki

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym