strona gwna > patronaty

W majowym „Arteonie” Wojciech Delikta przyblia twrczo projektantki Rei Kawakubo, ktra zainicjowaa zjawisko... antymody. Fotografiom Irwinga Penna, pokazywanym w nowojorskim Metropolitan Museum, przyglda si Aleksandra Kargul. Weronika Kobyliska-Bunsch z kolei rekomenduje twrczo fotograficzn Joanny Chudy. Karolina Staszak komentuje konkurs „Nowy Obraz / Nowe Spojrzenie” Nagroda Artystyczna UAP, a Andrzej Biernacki przewietla spraw nowej lokalizacji warszawskiego MSN w kontekcie finansw tej instytucji.
W najnowszym „Arteonie”
take: wystaw „Superorganizm. Awangarda i dowiadczenie przyrody” w ms2 w odzi recenzuje Justyna arczyska, prezentacj Emila Nolde w gdaskim Muzeum Narodowym komentuje Agnieszka Salamon-Radecka, a o wiedeskiej wystawie Lawrence’a Alma-Tademy pisze Grayna Krzechowicz.W „Czytaniu sztuki” z kolei Aleksandra Kargul odczytuje obraz „Matka Whistlera” Jamesa McNeilla Whistlera.
W majowym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Rei Kawakubo, „Body meets dress – Dress meets body”, spring/summer 1997, mat. pras. The Metropolitan Museum of Art

„Teatr ycia”, Centrum Sztuki Wspczesnej Znaki Czasu, Toru, 18.05-16.09.2012, kuratorka: Dobrila Denegri

Sztuka, ktra dotyka
„Teatr ycia” w toruskim CSW Znaki Czasu
Zuzanna Sokoowska
Motywem przewodnim prezentacji stay si prowokacyjne sowa Yves’a Kleina, ktry definiowa ycie jako przykad sztuki absolutnej. Tam, gdzie zaczyna si egzystencja, obecne jest take i ciao, std te, skoro o nim mowa, samej ekspozycji na pewno nie mona zaliczy do lekkich, atwych i przyjemnych. To dialektyczny spektakl okruciestwa, seksu, blu i obscenicznoci, a take mioci, potrzeby bliskoci oraz dotyku – tutaj nie ma miejsca na tabu i wstyd. Wystawa od samego pocztku wzbudzia wiele kontrowersji, a take pyta o granice sztuki. Jak podkrela kuratorka Dobrila Denegri, „Teatr ycia” ma na celu pokazanie, jak sztuka i ycie potrafi si przenika w najmniej oczekiwanym momencie. I to si jak najbardziej udaje. Punktem wyjcia do tego rodzaju rozwaa stay si performens, body art i grupa Fluxus, a take realizacje artystyczne, ktrych gwnym bohaterem bya fizyczno. Na wystawie mona oglda prace wybitnych przedstawicieli tego nurtu – Johna Cage’a, Mariny Abramovi, Yoko Ono, Marlene Haring czy Natalii LL i Katarzyny Kozyry.

Yoko Ono, „Moja mamusia jest pikna / My Mommy is Beautiful”, 2004/2012, widok instalacji, dziki uprzejmoci artystki, materiay prasowe CSW Znaki Czasu

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym