strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Labirynt 2005 \"Poza kamerą\", Kłodzki Ośrodek Kultury, Kłodzko, 14. do 16.10.2005 r.

Tadeusz Sawa-Borysławski
Siódmy Labirynt...
Ubiegłoroczny Labirynt, a ściśle 12 tworzących go imprez, w tym większość związana z fotografią, pozostał w pamięci autorów i odwiedzających jako bardzo bogata konfrontacja postaw artystycznych: od demonstracji pierwotnych technik zdjęciowych, fotografii bez użycia kamery (hasło wywoławcze imprezy brzmiało „Poza kamerą”), do eksperymentów z pogranicza filmu, przenikania się fotografii i grafiki komputerowej. Wystawą niosącą festiwal, kluczem do rozumienia jego ogólnej koncepcji oraz standardem wyznaczającym poziom stała się zbiorowa prezentacja wielu autorów, opatrzona symbolicznym neologizmem „Manrejoholomania”. Zestawiono na niej artystów i efekty ich postaw twórczych, nieraz bardzo odległych, tworząc wyjątkowo ciekawą przestrzeń do porównań, analiz i obserwacji.

Tomasz Natański, „Jak się cienie na ścianie układają... (w pokoju stołowym)”, cieniografie, 2005 r.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym