strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

„Być jak Sędzia Główny”, Galeria Awangarda, BWA Wrocław, 15.10-28.11.2010

Białe kropki na czerwonym tle
Retrospektywa Grupy Sędzia Główny
Monika Kędziora
Recepcja twórczości Grupy Sędzia Główny została zdominowana przez zestaw powtarzających się pojęć, mających wyrazić kwintesencję działań artystek, między innymi: siostrzaństwo, bliźniactwo, intymność, magnetyzm, abiekt, bierność, cielesność, seksapil, feminizm, krytyka społeczeństwa. Czy pojęcia te dają się wciąż obronić jako opis zapośredniczonego doświadczenia performance Karoliny Wiktor i Aleksandry Kubiak? Wyjątkowość Grupy Sędzia Główny zasadza się na rozdwojeniu podmiotu. W trakcie performance artystki zawsze są maksymalnie do siebie upodobnione. Noszą identyczne peruki, są tak samo ubrane, ewentualnie obie rozebrane. Wykonują zdublowane gesty. Wystawa powtarza to powtórzenie. Dodatkowo sytuuje je w centrum i uwypukla, jak w wypadku podwójnej dokumentacji Rozdziału LXI, gdzie dwa monitory umieszczone naprzeciwlegle w wąskim korytarzu ukazują z dwóch punktów widzenia słynny performance, w którym podczas łódzkiego „Święta kobiet” artystki wylizywały podłogę Galerii Manhattan; ukazanie każdej z artystek na osobnym monitorze w interesujący sposób lokuje widza w przestrzeni pomiędzy. Owo powtórzenie powtórzenia zachęca do wyszukiwania różnic.

Grupa Sędzia Główny, Rozdział LXI, Święto Kobiet w Łodzi, Galeria Manhattan, 2007, fot. Andrzej Grzelak, materiały prasowe Galerii Awangarda

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym