strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Fokus Łódź Biennale 2010, 11.09-10.10.2010

Fokus Łódź Biennale. Dokąd od placu Wolności?
Jarosław Lubiak
Tegoroczna edycja łódzkiego biennale nosi tytuł „Od placu Wolności do placu Niepodległości”. Jego sceną ma zatem być ulica Piotrkowska na całej jej długości od północnego do południowego krańca (wyznaczonego przez oba place). Trudno sobie wyobrazić strategie, które mogłyby poruszyć tak ogromną strukturę zarówno pod względem materialnym, jak i symbolicznym. Jedyną możliwością zdaje się być potraktowanie części miasta jako ready made, wydany na mniej lub bardziej intensywne interwencje. Pozwala to wprawdzie widzom, nawet tubylcom, wyposażonym w biennalowy przewodnik znaleźć się w sytuacji poszukiwacza rozrzuconych w przestrzeni miasta dzieł sztuki, ale strategia ta ma jednak swoje poważne ograniczenie: zwiedzanie może się bowiem okazać jedynie przemierzaniem atrakcji.

Grzegorz Klaman, „Poddanie się”, instalacja, fot. materiały prasowe Fokus Łódź Biennale 2010

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym