strona gwna > patronaty
wybierz miasto:
B C G J K N O P R S T U W KONKURSY
   »

W sierpniowym „Arteonie”: sztuce tatuau przyglda si Aleksandra Kargul, wystaw „Cricot idzie!” w krakowskiej Crikotece recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka. O monumentalnej realizacji Christo i Jeanne-Claude, ktra stana na jeziorze w Hyde Parku, pisze Wojciech Delikta. W serii „Duchowo w sztuce” Karolina Staszak pisze o Wsplnocie Twrcw Chrzecijaskich Vera Icon.
W najnowszym „Arteonie” ponadto: Zbigniew J. Makowski recenzuje wystaw „Kociotrupy musz wstawa” w Gdaskiej Galerii Miejskiej, spotkanie z Wilhelmem Sasnalem oraz Jarosawem Modzelewskim, ktre odbyo si w warszawskim MSN, komentuje Andrzej Biernacki, Tomasz Bika OP rekomenduje twrczo Kamila Kuzko, , a seri „Poznaska awangarda” kontynuuje Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o Arturze Marii Swinarskim. Dorota aglewska z kolei w rubryce „Rynek sztuki” pisze o retoryce rynku: jak sucha antykwariuszy i jak mwi do klienta. W sierpniowym „Arteonie” take, jak zawsze, felieton Andrzeja Biernackiego, inne recenzje, aktualia i stae rubryki. 

Okadka: tatua autorstwa Bianki Szlachty, fot. dziki uprzejmoci autorki

Mediations Biennale, Pozna, 11.09-30.10.2010; Fokus d Biennale, 11.09-10.10.2010

Biennale po polsku. Notatki na marginesie Mediations Biennale i Fokus d Biennale 2010
Przemysaw Jdrowski
Formua biennale ma w polskich realiach status magiczny. Wywiedziona od prestiu i mitu Biennale w Wenecji jest deklaracj przynalenoci imprezy do wiatowego obiegu sztuki. Jej uycie jest automatycznym domniemaniem wydarzenia, ktre gromadzi znaczcych artystw i prace, otwierajcego widzom drzwi do wielkiej sztuki. Oczywicie, midzynarodowego, profesjonalnie zorganizowanego i budowanego z odpowiednim rozmachem. Punktem odniesienia polskich imprez niezmiennie pozostaje Biennale w Wenecji, ktre przez ponad sto lat istnienia zbudowao prawdziw potg sztuki nowoczesnej, a instytucja biennale, ikoniczna take w sferze kultury masowej, staa si jej gwnym narzdziem. Do tego imperialno-pop-medialnego obrazu biennale w wikszoci adresuj swe imprezy polscy organizatorzy i animatorzy sztuki. Co istotne – to, co w Polsce jest aspiracj organizatorw – globalizm, gigantomania i medialny rozgos – na wiecie jest coraz czciej przedmiotem kontestacji i przynaley bardziej do fazy historycznego rozwoju ni wspczesnoci biennale gwnego nurtu.

Volker Mrz, „Kafka in Israel Nr. 3”, 2006, multimedia, postaci z wypalonej gliny, obrazy, fot. Maciej Kaczyski, materiay prasowe Mediations Biennale

Artyku dostpny w wydaniu drukowanym