strona główna > nagrody ARTeonu
wybierz miasto:
B C G J K L Ł O P R S T W Z

Bydgoszcz
Bydgoskie Centrum Sztuki
"Imponderabilia | Ala Majewska"
17.09.2019 - 31.10.2019

Wystawa toruńskiej rzeźbiarki to prezentacja prowokująca do pytań o współczesne rozumienie pojęcia „wartości” doświadczanego zarówno w obszarze osobistym, jak i w relacjach międzyludzkich opartych na zasadach uniwersalnych. Ala Majewska przedstawi trzy zestawy prac: Artefakty, Tablice i Betony. Jak pisze artystka: Swoje historie zawieszam w  tym, co znamy, w kodach naszej kultury i historii, tej indywidualnej i grupowej, gdzie rozpoznawalne znaki, pojęcia, obrazy powodują, że czujemy się bezpieczni. [...] Chodzi mi o stworzenie takiej sytuacji, by powstała konstrukcja ukrytych znaczeniowych powiązań nie runęła jak domek z kart w kontakcie z widzem.
Ala Majewska /
Studia i kariera zawodowa związana z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, dyplom artystyczny z rzeźby w pracowni prof. Adolfa Ryszki uzyskała w 1986 roku. Obecnie jest profesorem na Wydziale Sztuk Pięknych macierzystej uczelni. Zainteresowania twórcze artystki to głównie medal oraz obiekt rzeźbiarski. Autorka jedenastu wystaw indywidualnych i około stu wystaw zbiorowych w kraju i za granicą. Dwukrotna stypendystka w kategorii sztuka województwa kujawsko-pomorskiego (2004 i 2015). Członkini Międzynarodowej Organizacji Medalierstwa FIDEM, Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Medalierskiej oraz Stowarzyszenia Artystycznego „Otwarte”. Projektantka prestiżowych wyróżnień dla instytucji państwowych i uczelni,  między innymi medali Thorunium, Hereditas Saeculorum, statuetki Convallaria Copernicana. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w kraju i za granicą (Muzeum Okręgowe w Toruniu, Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy,  Muzeum Wrocławia, Medialia Gallery w Nowym Jorku). Mieszka i pracuje w Toruniu.

[zwiń]

   »

We wrześniowym „Arteonie”: Joanna Winnicka-Gburek, w kontekście wystawy w Lizbonie i jej tytułu, zastanawia się, czy Banksy to geniusz, czy wandal. Maria Roszyk przedstawia z kolei twórczość Pipilotti Rist w związku z wystawą „Åbn min lysning (Open My Glade)” w Museum of Modern Art w Louisianie. Karolina Staszak natomiast komentuje tegoroczne „Najlepsze Dyplomy ASP”, a w rubryce „Dossier” twórczość Ryszarda Kai przedstawia Georgi Gruew. Wojciech Delikta z okazji wystawy w sztokholmskim Moderna Museet pisze o Atsuko Tanace.
W najnowszym „Arteonie” także: Karolina Greś przybliża sylwetkę Natalii Gonczarowej na marginesie retrospektywnej wystawy artystki w londyńskiej Tate Modern, Weronika Kobylińska-Bunch recenzuje wystawę Kazimierza Urbańskiego, kluczowego twórcy w historii polskiego filmu animowanego, w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta. Agnieszka Salamon-Radecka natomiast omawia wystawę „Franciszka Themerson. Linie życia” w CSW Łaźnia w Gdańsku. Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Piotra Worońca juniora, w „Sztuce młodych” Wojciech Skibicki przedstawia Ignacego Oboza, a z kolei w dziale „Zaprojektowane” Alicja Wilczak pisze o 28. Międzynarodowym Konkursie Sztuki Złotniczej „Srebro” w Legnicy. We wrześniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki.

Okładka: Widok wystawy „Banksy. Genius or Vandal?” w Cordoaria Nacional w Lizbonie; mat. pras. Cordoaria Nacional

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

 

Nagrody ARTeonu

2016 - Natalia Rybka

Kapituła w składzie: Barbara Major (kurator Galerii Miejskiej w Częstochowie), Ewa D. Bogusz-Bołtuć (krytyk sztuki, filozof, związana z Uniwersytetem Illinois w Springfield) oraz Stanisław Baj (malarz, profesor ASP w Warszawie) postanowiła przyznać Nagrodę „Arteonu” za rok 2016 Natalii Rybce. Wybór był niejednogłośny. Spośród 12 artystów zgłoszonych wcześniej przez przedstawicieli świata sztuki, jurorzy rozważali przyznanie Nagrody trzem kandydatom. Obok obrazów Natalii Rybki duże zainteresowanie wzbudziły rzeźby Grzegorza Gwiazdy, do których przekonywała Ewa D. Bogusz-Bołtuć: „Bywa, że lansowane są tezy o rzekomym końcu rzeźby, która obecnie miałaby być interwencją społeczną, bardziej zjawiskiem radykalnie otwartym, społecznie i krytycznie zaangażowanym niż estetycznym, gdzie liczy się forma jako nośnik treści. Prace Grzegorza Gwiazdy są dowodem, że rzeźba – ta oparta o formę – miewa się dobrze. Bazując na tradycji mistrzów, Gwiazda tworzy dynamiczne postaci ludzkie, szukając dla nich indywidualnych interpretacji tak w wymiarze formalnym, jak i znaczeń”. Wysoko oceniła rzeźby Gwiazdy Barbara Major: „Znakomite wyczucie bryły połączone z umiejętnością syntezy”. Także fotografie Laury Makabresku – ich poetycka aura – przyciągnęły uwagę jurorów. Jednak w związku z jej pracami pojawiło się m.in. pytanie – do jakiego stopnia można estetyzować lęk, ból czy śmierć?
Ostatecznie jurorzy postanowili przyznać Nagrodę „Arteonu” malarce, którą w pierwszym etapie Konkursu nominował Andrzej Saj wraz z redakcją pisma „Format”. Stanisław Baj argumentował: „Malarstwo Natalii Rybki ma w sobie pojemną, różnorodną i bogatą przestrzeń wyrazową, zanurzone w przeszłości i bardzo aktualne, witalne i z cieniem niepokoju i tajemnicy, a przy tym są tu użyte proste środki malarskie, ale z dużą swobodą”. Barbara Major zauważyła: „Artystka rozumie i czuje zmysłowość malarstwa”, ale podkreśliła, że jej twórczość to nie tylko atrakcyjna forma, ale także „namysł nad naturą i tajemnicą świata”. Tak więc, pomimo uczucia niedosytu, jakie wywołuje niekiedy malarstwo Rybki, Nagroda „Arteonu” 2016 trafia do artystki, której twórczość jest przykładem niezwykle sprawnie powołanej formy – przyciągającej, zapadającej w pamięć, a przede wszystkim generującej treści niebłahe.