strona gwna > nagrody ARTeonu

W kwietniowym „Arteonie” Aleksandra Kargul recenzuje wystaw „Nature morte. Wspczeni artyci oywiaj martw natur” w Muzeum Narodowym we Wrocawiu, pokaz „Ze kobiety” w poznaskim Centrum Kultury Zamek ocenia Karolina Staszak, natomiast kunszt Jacka Sienickiego, ktrego malarstwo mona oglda w Muzeum Narodowym w Kielcach, przypomina Andrzej Biernacki. Micha Haake z kolei przyglda si wystawie Cy Twobly’ego w Centre Pompidou w Paryu, a Wojciech Delikta komentuje prezentacj twrczoci Anicki Yi, laureatki Hugo Boss Prize 2016.
W najnowszym „Arteonie” ponadto:
Zofia Jabonowska-Ratajska omawia retrospektyw Jerzego Jarnuszkiewicza w Zachcie, o arcydzieach z Kolekcji Lejdejskiej pisze Wodzimierz Wrzesiski. W ramach cyklu tekstw o polskich uczelniach artystycznych tym razem specyfik Akademii Sztuk Piknych w odzi przyblia Dominika Paweczyk, w „Czytaniu sztuki” Paulina Adamczyk analizuje obraz „Chrystus wrd doktorw” Cimy da Conegliano, a ksik „Rzeczywiste obecnoci” George’a Steinera przypomina Paula Milczarczyk. W „Notatniku” krtko o ciekawej instalacji w nowojorskim Guggenheim Museum pisze Wojciech Delikta, a o oburzajcej akcji „oczyszczania” poznaskiego Arsenau pisze Paula Milczarczyk. W kwietniowym „Arteonie” rwnie inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.
Okadka: Cindy Wright, „Nature morte 2”, 2010, Collection of Johan Willemen, dziki uprzejmoci artystki, © Cindy Wright, materiay prasowe Muzeum Narodowego we Wrocawiu

Nagrody ARTeonu

2014 - Anna Szprynger

Przyznanie 16. Nagrody „Arteonu” Annie Szprynger moe si spotka z brakiem zrozumienia. Po pierwsze, abstrakcja geometryczna jest o wiele trudniejsza w odbiorze ni kady inny rodzaj malarstwa – atwiej jest zachwyca si malarstwem inspirowanym popkultur, egzotyzmem sztuki prymitywnej czy kompozycjami bdcymi postmodernistyczn reinterpretacj sztuki dawnej. Po drugie, nie jest dzi w cenie sztuka autonomiczna, dla ktrej spoeczno-polityczne treci s nieistotne. Twrczoci bdcej wyrazem silnego przekonania artysty o autonomii sztuki nie sposb opisa sowami zaczerpnitymi z wokabularza kulturoznawcy czy socjologa, ktrzy dzi zdaj si narzuca jzyk dyskursu o sztuce. Takiego rodzaju malarstwa nie mona wykorzysta jako ilustracji zewntrznych wobec sztuki tez. A wic twrczo Anny Szprynger jest nie tylko popkulturowo nieatrakcyjna, ale take jest zdecydowanie nieprzydatna. I w zwizku z tym, w mojej ocenie – cho jako moderator obrad kapituy nie przyczyniam si do wyboru Anny Szprynger – ma przynajmniej dwie cechy sztuki, ktr warto si zainteresowa.
W tym roku w skad kapituy przyznajcej Nagrod „Arteonu” wchodzili: prof. Mariusz Bryl (historyk sztuki), Maciej Mazurek (krytyk sztuki, artysta), Bogusaw Deptua (krytyk sztuki) oraz Krzysztof Musia (kolekcjoner). Decyzja o przyznaniu Nagrody Annie Szprynger zapada niejednogonie, po dugich konsultacjach. Jej nazwisko zostao wybrane spord 25 nominowanych. Artystka w ostatnim etapie wyaniania laureata rywalizowaa z Bartoszem Kokosiskim, ukaszem Stokos oraz Karolem Radziszewskim. Profesor Mariusz Bryl przekonywa: „naley doceni stworzon przez Szprynger oryginaln formu obrazu abstrakcyjnego, ktry cechuje wysoka jako warsztatowa, spjna konceptualizacja (idea linii) oraz egzystencjalizujce to”, natomiast Maciej Mazurek doceni to, e Szprynger „podja prb malarskiego zapisu porusze duszy, wprowadzajc j dziki praktyce szukania ciszy i skupienia w stan harmonii, realizujc na gbszym poziomie pewn pozornie utopijn ide, e sztuka moe si zbliy do ycia”. Do nominacji artystki ostatecznie przychyli si Krzysztof Musia.
Abstrakcje Anny Szprynger to kompozycje z pogranicza malarstwa i rysunku. Najbardziej znane s jej czarne ptna, na ktrych za pomoc biaej, bardzo cienkiej kreski – podstawowego znaku plastycznego – komponuje przestrzenne struktury. Jedne przywodz na myl inspiracje pejzaem, inne sugeruj na przykad widok pionowych szczelin w powierzchni ptna, przez ktre przechodz delikatne wizki wiata. Obrazy Szprynger to minimalistyczna forma, precyzja wykonania, metodyczne wyzyskanie moliwoci uycia kreski i waloru oraz wysiek fizyczny artystki, dla ktrej malowanie stanowi wymagajc form medytacji. Krytycy susznie zauwaaj, e metoda pracy Anny Szprynger jest porwnywalna do konceptualnej strategii Romana Opaki, co stawia j w szeregu najbardziej interesujcych modych twrcw. Ale pracujca nad niektrymi obrazami Szprynger wyglda niczym hafciarka, wyszywajca biaymi niteczkami czarne ptno. Jest wic w jej twrczej postawie jaki subtelny, kobiecy pierwiastek.
Karolina Staszak
p.o. redaktor naczelna „Arteonu”

Anna Szprynger (ur. 1982)
Absolwentka Kolegium Sztuk Piknych w Kazimierzu Dolnym oraz grafiki i malarstwa Uniwersytetu Marii Curie-Skodowskiej w Lublinie. Doktorantka na Akademii Sztuk Piknych w Warszawie. Jest pierwsz w historii polsk laureatk Prix Marin na 67. Salonie Ralits Nouvelles w Paryu – najwaniejszym w Europie przegldzie sztuki abstrakcyjnej.
Wybrane wystawy indywidualne:
„Mapa symptomw” w Muzeum Narodowym w Gdasku (Oddzia Zielona Brama) 9.11.2014-1.02.2015
„Prosta nieskoczona” w Galerii El w Elblgu 6.03-21.04.2014
„Wobec horyzontu” w Pastwowej Galerii Sztuki w Sopocie 1.06-8.07.2012