strona gwna > nagrody ARTeonu
wybierz miasto:
B C G K O P S T U W Z KONKURSY

Gdask
NCK
Magorzata Limon, "Pomorzanki. Lato, jesie, zima, wiosna"
09.05.2018 - 27.05.2018

...W dzisiejszych czasach jestemy zabiegani, zmczeni i czsto pozbawieni si. Dlatego nie zauwaamy zmian, jakie zachodz w otaczajcej nas przyrodzie. Mija dzie za dniem, miesic za miesicem, i tak upywaj kolejne lata. I wtedy nagle uwiadamiamy sobie upyw czasu. My moglimy zapomnie o naturze, lecz ona nie zapomina o nas. Zauwaamy zmiany w naszym ciele, naszej duszy, zmian w naszym postrzeganiu otaczajcej nas rzeczywistoci. Podobnie wygldaj relacje midzyludzkie. W pdzie, w jakim przyszo nam y, zainteresowanie drugim czowiekiem zmalao, coraz wicej ludzi zaczyna odczuwa samotno. Dlatego postanowiam uwieczni w moich obrazach mieszkanki Pomorza. Chciaam w ten sposb symbolicznie „zama“ obecnie panujce zwyczaje izolacji, dystansu wobec nas samych i naszych ssiadw... Natura wyznacza nam rytm, ktrym yjemy. W moich obrazach stanowi ona integraln cz nas samych. Nie moemy y obok niej, ona jest w nas. Jeeli wsuchamy si w jej gos, poddamy si cyklowi pr roku, to moemy osign wewntrzn rwnowag. Pomorzanki, bohaterki moich obrazw pozwalaj sobie zatrzyma si na chwil, by chon i prbowa odczu po kolei kady z mijajcych miesicy. Kada z moich modelek kroczy swoj wasn drog. Ma inne problemy do przepracowania i poszukuje wasnych rozwiza...

 

Magorzata Limon w latach 2006–2012 studiowaa na Wydziale Malarstwa Akademii              Sztuk Piknych w Gdasku u prof. Macieja wieszewskiego, z aneksem z grafiki cyfrowej                        u prof. Cezarego Paszkowskiego. Stypendystka Programu Erasmus, miaa okazj studiowa          na Accademia degli Belle Arti di Brera w Mediolanie, w pracowni prof. Stefano Pizzi. W latach 2010–13 ukoczya dwie szkoy charakteryzacji i wizerunku Beauty Art i Magnus Film,   otrzymujc Dyplom Charakteryzatora Teatralnego i Filmowego. Zawodowo pracuje w Oddziale Gdaskim Telewizji Polskiej. Od 2015 jest czonkiem Zwizku Artystw Plastykw Polskich.         Ma na swym koncie 8 wystaw indywidualnych w Polsce i Niemczech, a take liczne prezentacje   na wystawach zbiorowych, m.in. na Sardynii, we Florencji, Cervii, Mediolanie (Wochy), Ayadin (Turcja).

[zwi]


Gliwice
Willa Caro
„Barwny wiat wielu form - szko artystyczne i uytkowe z huty w Zbkowicach”
27.04.2018 - 30.09.2018
Patronat „Arteonu”

W latach 60-tych i 70-tych XX wieku w hutach szka Zagbia Dbrowskiego, wrd ktrych huta zbkowicka odegraa znaczc rol – swoje nowatorskie projekty realizowali Eryka Trzewik-Drost, Jan Sylwester Drost, Ludwik Fiedorowicz, Bogdan Kupczyk, Ryszard Serwicki i Izabela Szklaniarz. Dzi ich prace, ktre zaprezentowane zostan w ramach ekspozycji - to klasyka polskiego wzornictwa. W nasyconych  kolorem, czystych, a rwnoczenie syntetycznych formach tkwi zaklty fenomen polskiej awangardy. Wystawa „Barwny wiat wielu form…” jest szczeglna rwnie dlatego, e zaprezentowane na niej zbiory Muzeum w Gliwicach – z bogatej kolekcji szka wspczesnego pochodzcego z huty w Zbkowicach - udostpnione zostan publicznoci po raz pierwszy od 1975 roku. To wyjtkowe wydarzenie dla koneserw polskiego szka, wzornictwa tudzie dizjanu. Na wystawie znajd si take zabytki wypoyczone z wiodcych w tej dziedzinie kolekcji muzealnych: Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Grze, Muzeum Narodowego we Wrocawiu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Centrum Szka i Ceramiki w Krakowie oraz z Muzeum w Sosnowcu, ktre posiada zasobny Dzia Szka, a jego podstaw stanowi szko produkowane po 1945 r. z hut Zagbia Dbrowskiego. Eryka Trzewik- Drost, Jan Sylwester Drost, Ludwik Fiedorowicz, Ryszard Serwicki, Bogdan Kupczyk, Izabela Szkleniarz studiowali w uczelniach artystycznych, spord ktrych wyrniaa si Pastwowa Wysza Szkoa Sztuk Plastycznych we Wrocawiu (od 1994 r. Akademia Sztuk Piknych im. Eugeniusza Geperta we Wrocawiu), a szczeglnie jej Wydzia Ceramiki i Szka, w ktrym wybitn rol odegra Stanisaw Dawski, artysta, malarz, grafik, projektant, promotor prac dyplomowych Eryki Trzewik-Drost ( dyplom 1957 r.) i jej ma Jana Sylwestra Drosta ( dyplom 1958 r.). Jan Sylwester Drost rozpocz prac w Zbkowicach w 1960 roku. Specjalizowa si szczeglnie w krtkich seriach dizajnerskich, tworzy nowe metody prasowania szka z duym udziaem pracy rcznej, pomysu, eksperymentu, stosowaniem form pomocniczych dla wyjtkowych efektw artystycznych, wprowadzi wazony dwustronnie formowane, co przynosio niezwyky efekt wizualny. Eryka Trzewik-Drost po ukoczeniu studiw pracowaa w wytwrni porcelany w Katowicach Bogucicach ( dawny Giesche, Zakady Porcelany Bogucice, "Porcelana Bogucice”). Syna z dizajnerskich projektw serwisw, wazonw, wiecznikw, ozdobnych i uytkowych form ceramicznych, biuterii ceramicznej a przede wszystkim  figur i figurek pojmowanych w nowy sposb, syntetyzujcych, barwnych, ekspresyjnych form. Od 1966 roku zwizaa si z hut szka w Zbkowicach, zmienia rodzaj dziedziny i materii twrczej. Powstaway zarwno zestawy jak i pojedyncze przedmioty, misy, popielnice, dzbany, wazony, wieczniki. Jej ulubionymi realizacjami byy podobnie, jak w przypadku porcelany, figurki, jeszcze bardziej syntetyzujce, o niezwykle czytelnych formach.

[zwi]


Gliwice
Galeria Esta
Wanda Gokowska, "Zapisy"
16.06.2018 - 31.07.2018

Wystawa prezentuje przegld twrczoci artystki, ikony polskiej sztuki awangardowej II poowy XX wieku, od wczesnych figuratywnych rysunkw z lat 50-tych do pracy z 2006 r.  „Ukad zamknity”. Ukazuje rnorodno rodkw wypowiedzi, motyww i wtkw w dziaalnoci artystycznej artystki. Jej dogbna analiza wiata, natury i praw ni rzdzcych, prowadzona na przestrzeni ponad szedziesiciu lat – caego dojrzaego ycia wypenionego prac twrcz, ukazuje fenomen jzyka sztuki, jej nieskoczono interpretacyjn i nieograniczono moliwoci wyrazu. Wand Gokowsk wpisywano w rozliczne nurty sztuki powojennej: malarstwo materii, strukturalizm, abstrakcj geometryczn, op-art, minimalizm, konceptualizm, sztuk pojciow, mail art. Artystka zajmowaa si rysunkiem, malarstwem, grafik warsztatow, grafik projektow, kolaem, formami przestrzennymi, poezj konkretn, dziaaniami na pograniczu happeningu, a take – teori sztuki.
Tytu wystawy „Zapisy” odnosi si do wtku spajajcego jej twrczoci czyli „zapisywania” rzeczywistoci w przernych postaciach, zaczynajc od abstrakcyjnych pejzay, zapisw tekstowych i tych ktre imitoway zapisy sw czy wcielania w praktyk artystyczn teorii naukowych.
Wystawa gwny nacisk kadzie na koncept artystki z 1967 r. „Ukad otwarty” - seri mobilnych kompozycji przestrzennych, ktre przewidyway moliwo zmian przez ruch i przemieszczanie budujcych je elementw, najczciej drewnianych klockw, wczajc w proces twrczy ogldajcego, a take wiato, przestrze, ruch, dwik, czas, itp. Gokowska odwouje si do teorii Henryka Staewskiego, ktry rwnie wykorzystywa drewniane klocki do budowania reliefw, jednake wrocawska artystka posza o krok dalej angaujc jeszcze jeden zmys w odbiorze dziea sztuki – dotyk. Artystka tym samym staa si reyserem okrelonych sytuacji artystycznych, a nie po prostu twrc dzie plastycznych. Dziki moliwoci poruszania elementw (klockw) dziea przez odbiorc, Gokowska przeamaa tradycyjn relacj artysta – dzieo, na relacj artysta – dzieo – odbiorca, ktry sta si nieodcznym elementem ukadu. Odbiorca sta si zmienn, ktry wpywa na dzieo sztuki a nie jest jedynie obserwatorem. Kolejnym aspektem jest to, e kady odbiorca posiadajcy indywidualne cechy tworzy zawsze unikalny ukad. Gokowska wczya tym samym w obrb sztuki teorie probabilistyczne i wszystkie wynikajce z nich konsekwencje – rachunek prawdopodobiestwa, pojcia czstoci, teorie statystyczne, teoria bdu.  Koncepcja „Ukadu otwartego” jawi si jako bardzo dojrzaa refleksja, wykraczajca poza zrozumienie swoich czasw, rwnolega wiatowym manifestom artystycznym.
Na wystawie pokazany bdzie rwnie „Kinestezjon” – jedna z najwaniejszych prac polskiej sztuki konceptualnej, prezentowana po raz pierwszy na wystawie „Sztuka pojciowa” w 1970 r. w Galerii pod Mon Lis. Nazwa pochodzi od kinestezji czyli poczucia czci swojego ciaa, oraz cenestezji – poczucia siebie i caoci wasnego ciaa. Jest to projekt instalacji w ksztacie koa, idealnie wyciszona, podzielona w poowie przeroczyst, elastyczn platform przeznaczon dla widzw. Pod nogami ogldajcych osb miaa by projekcja filmowa nieba natomiast pod nogami ziemia z lotu ptaka. To specyficzne zakcenie powszechnie przyjmowanego porzdku odwouje si do indywidualnego odczuwania przestrzeni, ktre za punkt wyjcia obiera indywidualne ciao. Kinestezja, czyli poczucie czci wasnego ciaa. 
Kolejnym wanym cyklem artystki, ktry rwnie bdzie prezentowanym na wystawie, jest cykl „Fi”.  Odnosi si on do redniowiecznego matematyka Leonarda z Pizy, powszechnie znany jako Fibonacci, w swej ksidze z 1202 roku o podstawach arytmetyki, Liber abaci, poda cig liczb nazwany pniej jego imieniem. Cho mia on stanowi matematyczne rozwizanie zadania naturalnego tempa przyrostu krlikw, okazao si, e odnosi si do wielu zjawisk wystpujcych w przyrodzie, np. budow spirali muszli limaka czy sekwencj rozwoju odyg rolin. Dla Gokowskiej formua Fibonacciego stanowi przede wszystkim prb uchwycenia nieskoczonoci. Proste ukady geometryczne zbudowane s przez kresk, ktra podug definicji samej artystki jest pierwotn form znaku – przekazem materialnym, przekadem pojcia absolutu niekoczcej si linii na jzyk plastyczny.

[zwi]

«   »
W majowym „Arteonie”:

Marcel Skierski pisze o projekcie „Atak na Paac Zimowy”, pokazywanym w dzkim Muzeum Sztuki, z kolei twrczo Beaty Ewy Biaeckiej z okazji wystawy „Ave Kobieta” w Muzeum Narodowym w Gdasku przyblia Karolina Staszak. Andrzej Biernacki omawia wystaw rzeby „Rezonanse sztuki VIII. Kto ma oczy niech sucha”, odbywajc si w Narodowym Forum Muzyki we Wrocawiu. W najnowszym „Arteonie” take Wojciech Delikta przedstawia zagadnienie mody i ikonografii chrzecijaskiej na marginesie wystawy „Heavenly Bodies: Fashion and the Catholic Imagination” w nowojorskim Metropolitan Museum of Art, a o muzealnych prezentacjach polskiego dizajnu, m.in. o Galerii Polskiego Wzornictwa, otwartej w Muzeum Narodowym w Warszawie, pisze Aleksandra Kargul. Dorota aglewska kontynuuje natomiast rubryk „Rynek sztuki” tekstem przybliajcym ciemn stron rynku, czyli problem fikcyjnych licytacji, braku transparentnoci, falsyfikatw. Twrczo Kazimierza Borkowskiego rekomenduje w „Arteonie” Tomasz Bika, a Andrzej Biernacki w rubryce "Dossier" przyblia sylwetk Jana Dzidziory. W majowym „Arteonie” take Zbigniew Jan Makowski komentuje publikacj „Midzy estetyk a etyk. Rozwaania nad problemem estetyzacji”, a serie dotyczc poznaskiej awangardy rozpoczyna tekstem o Jerzym Hulewiczu Agnieszka Salamon-Radecka.

Okadka: Beata Ewa Biaecka, „Macierzystwo”, 2011, olej na ptnie, haft, 80 x 100 cm, mat. pras. Muzeum Narodowego w Gdasku