strona gwna > nagrody ARTeonu
wybierz miasto:
A B C D F G H K L M N O P R S T W Z KONKURSY

Amsterdam
Stedelijk Museum
"De Stijl at the Stedelijk"
03.12.2016 - 21.05.2017

W tym roku mija dokadnie sto lat od opublikowania przez Theo van Doesburga pisma „De Stijl” – kamienia wgielnego grupy o tej samej nazwie, do ktrej (obok fundatora) naleeli m.in. Piet Mondrian, J. J. P. Oud, Gerrit Rietveld, Vilmos Huszr i Bart van der Leck. Nie ulega wtpliwoci, e uksztatowany w Holandii kierunek artystyczny (obejmujcy nie tylko malarstwo, rzeb, architektur, lecz te wzornictwo przemysowe, typografi i poezj) stanowi jedn z najwaniejszych gazi europejskiej awangardy pocztku XX stulecia. Okrg rocznic powoania do ycia neoplastycyzmu wituje wiele niderlandzkich instytucji wystawienniczych z amsterdamskim Stedelijk Museum na czele. Midzy grudniem 2016 a styczniem 2018 roku w jego murach zorganizowane zostan trzy ekspozycje: pierwsza dotyczy historii nurtu i jego wspczesnych odczyta, druga koncentruje si wok twrczoci zapomnianego artysty – Chrisa Beekmana, trzecia natomiast traktuje o neoplastycznym dizajnie (w szczeglnoci o obiektach tworzonych dla domu handlowego Metz & Co., lansujcego modernistyczne wzornictwo). Trwajcy aktualnie pokaz „De Stijl at the Stedelijk” skupia dziea gwnych eksponentw kierunku z lat 1917-1931. Podzielony zosta na kilka osobnych dziaw, w ktrych przedmiot refleksji stanowi: stosowanie barw podstawowych, kompozycje diagonalne czy problem ruchu – a zatem zagadnienia kluczowe dla De Stijlu. Jak twierdzi van Doesburg: „Mwimy o konkretnym, a nie abstrakcyjnym obrazie, bowiem nie ma nic bardziej konkretnego, bardziej realnego ni linia, kolor i powierzchnia”. Prezentacja zajmuje sze sal galeryjnych, w ktrych znale mona m.in. „Counter-Composition V” van Doesburga z 1924 roku i „Composition No. IV, with Red, Blue, and Yellow” Mondriana z 1929 roku. Stedelijk posiada w swojej kolekcji bodaj najwikszy i najbardziej rnorodny zbir prac spod znaku neoplastycyzmu, ktre wypoyczano choby nowojorskiemu MoMA na potrzeby wystawy De Stijlu (1951). Amsterdamski pokaz, co istotne, pomylany jest nie tylko jako historyczny przegld, lecz take jako pole dialogu pomidzy sztuk awangardystw a dzieami artystw wspczesnych, nawizujcych do spucizny mistrzw holenderskiego nurtu. Std te obecne prace Roya Lichtensteina, Isy Genzken czy Basa Jana Adera. Jak informuj kuratorzy, wystawy skadajce si na obchody stulecia De Stijlu stanowi cz wikszego, dugoterminowego projektu, majcego na celu stworzenie w Stedelijk Museum nowych formu ekspozycyjnych dla staej kolekcji.  (Wojciech Delikta)

Theo van Doesburg, „Counter-Composition V”, 1924, coll. Stedelijk Museum Amsterdam, fot. mat. pras. Stedelijk Museum

[zwi]


Bazylea
"Richard Serra: Films and Videotapes"
"Kunstmuseum Basel"
20.05.2017 - 15.10.2017

Rzeby Richarda Serry znajduj si w kolekcjach najbardziej prestiowych instytucji. Guggenheim Museum w Bilbao powicio jego monumentalnej pracy „The Matter of Time” osobn przestrze. O samym artycie pisali prominentni historycy i krytycy, tacy jak Rosalind Krauss, Hal Foster czy Kynaston McShine. Rola, jak odegra w ksztatowaniu si minimal artu, postminimalizmu czy sztuki site-specific, pozostaje nie do przecenienia. Mimo to nadal pewnym obszarom jego twrczoci nie powicono dostatecznie wiele uwagi – przynajmniej w wymiarze wystawienniczym. To, co zepchnito na ekspozycyjny margines, powoli wraca w pole zainteresowania. Dowodzi tego pokaz „Richard Serra: Early Work” w 2013 roku (David Zwirner Gallery), prezentujcy mao znane przedsiwzicia artysty z lat 1966-1971, kiedy eksperymentowa z lateksem, gum czy oowiem w duchu process artu. Dzisiaj natomiast Kunstmuseum w Bazylei koncentruje si wycznie na kinematograficznej dziaalnoci Serry, organizujc projekcj jego filmw i nagra wideo, powstaych midzy rokiem 1968 a 1979.
Jak zapewnia kurator, Søren Grammel, wystawa stanowi okazj, by zapozna si z niemal caym filmowym dorobkiem Amerykanina, a czas trwania zgromadzonego materiau przekracza pi godzin. Wrd pokazywanych dzie nie mogo wic zabrakn takich realizacji, jak „Hands Tied” (1968), „Steelmill/Stahwerk” (1979) czy „Hand Catching Lead” (1968). O ostatnim Krauss pisaa: „Dziaanie rki, zarazem napitej i bezwadnej, na obiekt, jest jednoczenie celowe – polega na chwytaniu oowiu – i bezcelowe, poniewa, jak si wydaje, chwytanie nie jest tu celem. Kadc nacisk na sam podstawow czynno, film daje obraz tego, co pod koniec lat szedziesitych zaczto nazywa „czystym procesem”. Ekranowe prace Serry – artysty, ktry od pocztku swojej kariery para si przede wszystkim rzeb – mona rozpatrywa zarwno jako osobne dziea sztuki przynalene do dziedziny filmu, jak rwnie jako cile powizane z teori i praktyk rzebiarsk amerykaskiego twrcy. Grammel zwraca uwag, e przy powstaniu niektrych nagra Serra wsppracowa z artystami wideo artu, m.in. Joan Jonas, Nancy Holt, Robertem Bellem czy Babette Mangolte. Owocem tych kolaboracji bya na przykad praca „Prisoner’s Dilemma” (1974), wkraczajca w obszar konceptualizmu i performensu.
Filmy Serry pojawiaj si sporadycznie na rnego rodzaju ekspozycjach lub specjalnie organizowanych jednostkowych projekcjach, ale moliwo zobaczenia tak wielu realizacji w jednym miejscu, skonfrontowania ze sob i przeledzenia ich rozwoju nadarza si jeszcze rzadziej. Warto wic z niej skorzysta.
Wojciech Delikta

Richard Serra, „Hads Tied”, 1968, © Richard Serra, Courtesy of Richard Serra, mat. pras. Kunstmuseum Basel

[zwi]

   »

W majowym „Arteonie” Wojciech Delikta przyblia twrczo projektantki Rei Kawakubo, ktra zainicjowaa zjawisko... antymody. Fotografiom Irwinga Penna, pokazywanym w nowojorskim Metropolitan Museum, przyglda si Aleksandra Kargul. Weronika Kobyliska-Bunsch z kolei rekomenduje twrczo fotograficzn Joanny Chudy. Karolina Staszak komentuje konkurs „Nowy Obraz / Nowe Spojrzenie” Nagroda Artystyczna UAP, a Andrzej Biernacki przewietla spraw nowej lokalizacji warszawskiego MSN w kontekcie finansw tej instytucji.
W najnowszym „Arteonie”
take: wystaw „Superorganizm. Awangarda i dowiadczenie przyrody” w ms2 w odzi recenzuje Justyna arczyska, prezentacj Emila Nolde w gdaskim Muzeum Narodowym komentuje Agnieszka Salamon-Radecka, a o wiedeskiej wystawie Lawrence’a Alma-Tademy pisze Grayna Krzechowicz.W „Czytaniu sztuki” z kolei Aleksandra Kargul odczytuje obraz „Matka Whistlera” Jamesa McNeilla Whistlera.
W majowym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Rei Kawakubo, „Body meets dress – Dress meets body”, spring/summer 1997, mat. pras. The Metropolitan Museum of Art