strona gwna > linki
wybierz miasto:
B C G K N O P S T W Z KONKURSY

Zakopane
Miejska Galeria Sztuki im. Wadysawa hr. Zamoyskiego
"Salony Marcowe. Adam Myjak – rzeba, rysunek"
25.03.2017 - 21.05.2017
Patronat „Arteonu”

Salony Marcowe – romantyczna idea garstki artystw, wrd ktrych znaleli si Tadeusz Brzozowski, Tadeusz Dominik, Maria Jarema, Roman Modzelewski, Jerzy Nowosielski i Zenon Pokrywczyski, wspartych przez grono intelektualistw i yczliwych krytykw. Idea, ktra nam wspczesnym jawi si jak pojcie z obszaru mitu. Pierwsze zakopiaskie Salony Marcowe (1958, 1959, 1968), bez kompleksu prowincji, na dugo przed tendencjami narastajcymi w duych warszawskich i krakowskich rodowiskach artystycznych, stay si autentyczn prezentacj (manifestacj) sztuki wolnej, anonsujcej najnowsze wiatowe trendy i najciekawsze, niezwykle wyraziste i bezkompromisowe postawy twrcze. Niezalena, lokalna idea rodowiska twrczego, „nieopatrznie” uwolniona od gorsetu politycznej doktryny oraz oporu konserwatywnego, zachowawczego, lokalnego rodowiska plastycznego, ju w 1959 roku zostaa okrelona entuzjastycznie przez Piotra Skrzyneckiego „najatrakcyjniejsz imprez plastyczn zimowego sezonu wystawienniczego” i zaliczona do kanonu najwaniejszych wydarze w powojennych dziejach polskiej sztuki. Reaktywacj Salonw Marcowych, ktre sw ostatni edycj miay w 2006 roku, organizatorzy pragn nawiza do tradycji szerokiego spektrum nurtw intelektualnych i artystycznych. Salon Marcowy 2017 w Miejskiej Galerii Sztuki im. W. hr. Zamoyskiego inauguruje wystawa prof. Adama Myjaka – rzebiarza, profesora Wydziau Rzeby Akademii Sztuk Piknych w Warszawie, wieloletniego i wielokrotnego rektora tej uczelni. Adam Myjak urodzi si 3 stycznia 1947 roku w Starym Sczu. W 1965 roku rozpocz studia na Wydziale Rzeby warszawskiej Akademii Sztuk Piknych w pracowni prof. Stanisawa Kulona. Nie ograniczy si do pracowni jednego mistrza i kontynuowa nauk take u prof. Stanisawa Soniny, prof. Zofii Demkowskiej i prof. Bohdana Chmielewskiego. Po ukoczonych studiach rozpocz prac pedagogiczn na macierzystej uczelni, jako starszy asystent w pracowni prof. Stanisawa Kulona. W 1990 roku uzyska stanowisko profesora ASP, a we wrzeniu 1996 roku otrzyma tytu profesora zwyczajnego. Prowadzi Pracowni Rzeby na Wydziale Rzeby ASP w Warszawie. Ponadto kieruje Zakadem Rzeby na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. We wrzeniu 2005 roku zosta odznaczony Zotym Medalem „Zasuony Kulturze Gloria Artis” za wybitne osignicia artystyczne. Ma na swoim koncie ponad 150 wystaw indywidualnych w kraju i za granic oraz udzia w kilkuset wystawach zbiorowych.

Adam Myjak, z cyklu „Figury”, fot. A.Myjak, mat. pras. MGS w Zakopanem

[zwi]


Zielona Gra
BWA
Dorota Buczkowska, "Pensjonaty"
07.04.2017 - 07.05.2017

Wystawa Doroty Buczkowskiej jest prezentacj dwch projektw realizowanych od kilku lat. Zdjcia anonimowych osb, znalezione w antykwariatach i u ulicznych sprzedawcw, artystka przetwarza dorysowujc / zarysowujc poszczeglne motywy czy postaci. Rwnolegle z rozwijanym systematycznie projektem fotograficznym tworzy obiekty ze szka. Prace wykonane z zupenie innych materiaw zestawione s w tak cisej relacji po raz pierwszy. Wsplnym mianownikiem jest tu nie tylko wiato, ale i szereg innych wtkw charakterystycznych dla twrczoci artystki.
Dla wystawy „Pensjonaty” istotny jest m.in. defekt. Dorota wybiera zdjcia uszkodzone, a fragment w ktrym emulsja fotograficzna jest niedoskonaa – zadrapana, zagita, zabrudzona – s punktem wyjcia do ingerencji w struktur obrazu. Artystka przyglda si zdjciom, ale interesuje j gwnie ich nadszarpnita materia, a nie wizerunki osb czy rozgrywajce si sceny. Ignoruje to, co powstao dziki dziaaniu wiata i szuka tego co skryte gbiej. Z uomnej materii wysnuwa narracj, ktra nie bya wystawiona na ekspozycj, o ktrej nie chciano opowiedzie. Miejsca naruszenia zewntrznej powierzchni umoliwiaj przedostanie si poza intencjonalne przedstawienie i rysowanie swoistego drzewa genealogicznego starajcego si opowiedzie znacznie wicej o bohaterach zdj.
Niektre ze szklanych obiektw powstaj tylko i wycznie z elementw wykonanych w hucie, ale Dorota wykorzystuje te szko uytkowe, odbierajc mu utylitarny charakter przez dodanie kolejnych elementw. Z amorficznych, bezuytecznych form, dziwnych i niepokojcych, momentami humorystycznych padajce na nie wiato wydobywa bezinteresowne pikno. Rzucane cienie rozmywaj, rozcigaj, rozwibrowuj i rnicuj barwy rzeb. Homogeniczne pod wzgldem materiau struktury, dziki zmieniajcemu si wiatu staj si pluralistyczne.
Dorota Buczkowska z wyksztacenia jest konserwatork. Przywraca dziea sztuki do stanu uznawanego za pierwotny i moliwie nienaganny. Inaczej dziaa w projektach artystycznych. Tu zalek choroby ma moliwo rozkwitn, a bohaterowie fotografii staj si poywk dla nowych historii. Artystka dowartociowuje mechaniczne uszkodzenia, zdatne do uytku naczynia zmienia w bezuyteczne obiekty, mieszczce jednak znacznie wicej znacze. To wiadoma postawa wobec wartoci zniszcze, ktre nios ze sob histori i wprowadzaj lub podkrelaj czwarty wymiar materialnych prac - czas. Fotografie snuj raczej ponure historie, na pierwszy rzut oka mog odstrcza, lecz rwnoczenie fascynuj i wcigaj w opowie o zmiennoci materii. Szklane obiekty uwodz swoim nieoczywistym piknem. Na styku historii nieznanych, bo dotyczcych obcych nam ludzi i masowo powielanych w hutach szklanych obiektach oraz wynikajcych z osobistych dowiadcze artystki historii powstaj prace bardzo intymne.
Dorota Buczkowska - absolwentka Wydziau Rzeby i Restauracji Dzie Sztuki Akademii Sztuk Piknych w Warszawie, Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz Centrum Sztuki Villa Arson w Nicei. Operuje rnymi technikami artystycznymi - malarstwem, rzeb, grafik, fotografi, rysunkiem, instalacj. Interesuj j podwiadome zachowania czowieka, podejmuje te wtki oswajania traumy i tego, co wyparte. Jej prace wyrnia perfekcyjny warsztat malarski i graficzny. Mieszka i pracuje w Warszawie.

[zwi]

W kwietniowym „Arteonie” Aleksandra Kargul recenzuje wystaw „Nature morte. Wspczeni artyci oywiaj martw natur” w Muzeum Narodowym we Wrocawiu, pokaz „Ze kobiety” w poznaskim Centrum Kultury Zamek ocenia Karolina Staszak, natomiast kunszt Jacka Sienickiego, ktrego malarstwo mona oglda w Muzeum Narodowym w Kielcach, przypomina Andrzej Biernacki. Micha Haake z kolei przyglda si wystawie Cy Twobly’ego w Centre Pompidou w Paryu, a Wojciech Delikta komentuje prezentacj twrczoci Anicki Yi, laureatki Hugo Boss Prize 2016.
W najnowszym „Arteonie” ponadto:
Zofia Jabonowska-Ratajska omawia retrospektyw Jerzego Jarnuszkiewicza w Zachcie, o arcydzieach z Kolekcji Lejdejskiej pisze Wodzimierz Wrzesiski. W ramach cyklu tekstw o polskich uczelniach artystycznych tym razem specyfik Akademii Sztuk Piknych w odzi przyblia Dominika Paweczyk, w „Czytaniu sztuki” Paulina Adamczyk analizuje obraz „Chrystus wrd doktorw” Cimy da Conegliano, a ksik „Rzeczywiste obecnoci” George’a Steinera przypomina Paula Milczarczyk. W „Notatniku” krtko o ciekawej instalacji w nowojorskim Guggenheim Museum pisze Wojciech Delikta, a o oburzajcej akcji „oczyszczania” poznaskiego Arsenau pisze Paula Milczarczyk. W kwietniowym „Arteonie” rwnie inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.
Okadka: Cindy Wright, „Nature morte 2”, 2010, Collection of Johan Willemen, dziki uprzejmoci artystki, © Cindy Wright, materiay prasowe Muzeum Narodowego we Wrocawiu