strona główna
wybierz miasto:
B C G J K Ł O P R S T W Z KONKURSY

Sosnowiec
Sosnowieckie Centrum Sztuki – Zamek Sielecki
"Korzenie współczesności. Sztuka polska po 1945 roku"
06.09.2019 - 06.10.2019
Patronat „Arteonu”

Nie można w pełni zrozumieć teraźniejszości, nie znając przeszłości. Stąd idea, aby polską sztukę współczesną ukazać w kontekście czasowym. Ważne dzieła awangardowe mają bowiem swoje źródła, mają też kontynuacje. Sztuka, tworzona kilkadziesiąt lat temu nadal jest sztuką: może oddziaływać na widza, może wchodzić w dialog z dziełami tworzonymi obecnie, może poruszać. Wystawa ma przeciwdziałać umuzealnieniu dzieł sztuki współczesnej: ich „wypadnięciu” z aktualnego obiegu i postrzeganiu tylko jako pamiątek przeszłości. Ekspozycja będzie prezentować najważniejsze problemy  polskiej sztuki współczesnej: warunki jej rozwoju, podejmowane przez nią tematy, najciekawsze nurty i różnorodność form wypowiedzi. W każdej części zobaczymy dzieła awangardowe z różnych dekad: od pierwszych lat powojennych do najnowszych; prace artystów, którzy zyskali statut mistrza, jak i twórców najmłodszego pokolenia. Chcemy, żeby dzieła wchodziły z sobą w ponadpokoleniowy dialog, tworząc nowe narracje. Otworzy to zwiedzającemu przestrzeń na indywidualny odbiór i refleksję.

Jan Berdyszak, Jerzy Bereś, Judyta Bernaś, Zbigniew Blukacz, Urszula Broll, Tadeusz Brzozowski, Anna Bujak, Karina Czernek, Stanisław Dróżdż, Jerzy Duda-Gracz, Andrzej Dudek-Dürer, Edward Dwurnik, Ryszard Grzyb, Władysław Hasior, Paweł Jarodzki, Jerzy Kałucki, Koji Kamoji, Wassily Kandinsky, Tadeusz Kantor, Elżbieta Kapusta-Kozera, Piotr Kossakowski, Edward Krasiński, Janina Kraupe, Natalia Lach-Lachowicz, Lucjan Mianowski, Michał Minor, Teresa Miszkin, Jerzy Nowosielski, Roman Opałka, Patrycja Pawęzowska, Maria Pinińska-Bereś, Artur Przebindowski, Jacek Rykała, Wilhelm Sasnal, Henryk Stażewski, Andrzej Szewczyk, Ireneusz Walczak, Ewa Zawadzka, Joanna Zdzienicka

Kurator Małgorzata Malinowska-Klimek

 

[zwiń]

Spotkanie z kimś
Karolina Staszak

Lubię ten specyficzny rodzaj ulgi towarzyszący przyznaniu się do błędu, z którego jednak najpierw trzeba zdać sobie sprawę. Chyba jeszcze nie pisałam o tym na łamach „Arteonu” – wydaje mi się, że jako krytyk sztuki dość długo tkwiłam w ślepej uliczce formalizmu. Chodzi mi o to, że ze strachu przed ideologiami i polityczną wojną uparcie obstawałam przy nadrzędności formy dzieła sztuki, zdecydowanie pomniejszając przy »

reklama